పట్టాభిరామాయణం-Pattabhiramayanam

అభిమానం ముదిరితే అనుమానమే

2012-01-17T00:55:00.001+05:30

అభిమానం ముదిరితే అనుమానమే

మగవాళ్ళు దొంగచూపులు చూస్తుంటారని విన్నాను గానీ, మా ఆయన మరీ బరితెగించి ప్రతీ ఆడదాన్ని గుడ్లప్పగించి చూస్తున్నాడు. ఛీ ఛీ పక్కన పెళ్ళాం ఉండగా ఇలాటి ఛండాలప్పనులు చేసేవారిని చూడలేదు. మీరేమైనా నయం చెయ్యగలరా? అనడిగింది ఓ మధ్యవయస్కురాలు. పక్కనే భర్త..55 ఏళ్ళుండవచ్చు...కూర్చుని ఉన్నాడు.

అంటే ఆయన అమ్మాయిల్ని చూడడం వరకేనా? లేక అడ్వాన్సు అవుతున్నారా?

ఏమో ఆ విషయం దేవుడికే తెలియాలి. తలుచుకుంటేనే ఒళ్ళు మండుతోంది. కొంచెమైనా సంస్కారం లేకుండా ప్రతీ ఆడదాన్నీ.. ఇంకా ఉద్యోగం చేసే బాంకులో ఏం వెలగబెడుతున్నారో తెలీదు. కోపంతో అంది.

ఎదుటివారు మంచివారైనప్పుడు ఈయన చూస్తే మటుకు ఏమవుతుంది? మనం ఎందుకు భయపడాలి?

కాని, మన బంగారం మంచిది కాదుగదా? అంది.

అంతవరకూ మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉన్న భర్త మధ్యలో కలగజేసుకుని సార్! నా జీవితం నరకమైపోతోంది. నుంచుంటే అనుమానం, బాల్కనీలోకెళ్తే అనుమానం, ఎటువెళ్ళినా అనుమానమే.. నాకేం చేయాలో తెలియడం లేదు. మీ దగ్గర ట్రీట్మెంట్ ఇప్పిస్తానని లాక్కొచ్చింది. మా ఇద్దరితో మాట్లాడి, ఎవరికి ట్రీట్ మెంట్ ఇవ్వాలో మీరే నిర్ణయించుకోండి.. అన్నాడు.

ఇంతవరకూ పనిచేసిన ప్రతీ బ్రాంచిలో అమ్మాయిలతో మీకు సంబంధం ఉంది. మనం ఉన్న ప్రతి ఇంటి పక్కవాళ్ళతో మీకు సంబంధం ఉంది..అని ఇంకా చెప్పబోతుండగా,

ఆగండాగండి..మీ ఆయన అంత అందగాడనుకుంటున్నారా? ఆడవాళ్ళంటే అంత చులకన పనికిరాదు. అని కావాలని గట్టిగా అడిగాను.

కరెక్టు సార్, బాగా అడిగారు. మేము ఒరిస్సాలో ఉన్నప్పుడు ఇటువంటి అనుమానంతో అయిదుళ్ళు మార్పించింది. తమిళనాడులో ఎనిమిది ఇళ్ళు ఆరునెలల కాలంలో మార్పించింది. ఇంటావిడతో సంబంధం ఉందనీ, పాలమనిషితో, పనిమనిషితో, చివరికి పాకీ మనిషితో కూడా సంబంధం అంటగట్టేసింది. పిల్లల ముందు చులకన చేసింది. నాకు పదహారేళ్ళమ్మాయి, పద్నాలుగేళ్ళ అబ్బాయి. వాళ్ళు నాగురించి ఏమనుకుంటారని కూడా ఆలోచించలేదు. ఈవిడ భయానికి నేను మా అమ్మాయిని దగ్గరకు కూడా తీసుకోలేని దౌర్భాగ్యస్థితి వచ్చించి అన్నాడు.

నేనంత నీఛురాల్ని కాదు. ఇంతకీ అవన్నీ అనవసరం. మీరు మారతారా, లేదా? అని కోపంగా అడిగింది.

లాభం లేదని, చూడమ్మా! మీరు మీ ఆయన్ని ఇంతగా అనుమానిస్తున్నారు కదా ఆయన ఏ స్త్రీతోనైనా రహస్యంగా మాట్లాడటం గానీ, కలవడం గానీ మీరు చూశారా! అడిగాను.

అబ్బో!.. ఆయన అంత తెలివితక్కువ వాడనుకుంటున్నారా? అన్ని పకడ్బందీగా చేసుకుంటాడు. అంది గుర్రుగా అతని వైపు చూస్తూ..

చూడమ్మా.. నీ వన్నట్లుగా అంతమందితో తిరుగుతుంటే నీకీపాటికి కచ్చితంగా దొరికిపోయుండేవాడు. అంటూ కౌన్సిలింగ్ ప్రారంభించాను.

అంతేలెండి..మీరూ మగవాళ్ళే కదా! ఉదాహరణకు ఢిల్లీలో మా ఆయన పొద్దున్నే స్కూటర్ తీసుకుని బయటకు వెళ్ళే సమయానికి ఎదురింట్లో పంజాబీ అమ్మాయి వాకిట్లో నిలబడి ఉండేది. అలా చాలా సార్లు జరిగింది. దాంతో సంబంధముందని అనుమానం. ఆ పిల్లను పిలిచి జాగ్రత్తగా ఉండమని ఒకసారి మందలించాను కూడా.

ఆ తరువాతేం జరిగిందో తెలుసా? ఆ అమ్మాయి తండ్రి సర్దార్జీ మా ఆవిడను, నన్నూ బెదిరిస్తే ఆ రాత్రికి రాత్రే ఇల్లు ఖాళీ చేసేశాం. మీరు చెబితే నవ్వుతారు గానీ, చివరకు టీవీలో వచ్చే అమ్మాయిలకేసి చూసినా టీవీ కట్టేస్తుంది. ప్రస్తుతం టీవీలో మగవాళ్ళు చదివే వార్తలు మాత్రమే చూడాలన్నమాట. నాకేం చెయ్యాలో పాలుపోవడం లేదు.

నా కర్మ కాలి మీలాటి తిరుగుబోతుని చేసుకున్నాను.

పోనీ విడాకులు తీసుకుందామా?

చూశారా.. ఆయన కోరిక ఎలా బయటపెట్టారో!?

ఇక ఇద్దరూ ఆపండి. చూడమ్మా! నీకు మీవారంటే వల్లమాలిన ప్రేమ, అభిమానం. నా మొగుడు నాకే సొంతం అనే భావన బలంగా ఉంది. అలాగే అతనిక్కూడా మీరంటె అమితప్రేమ, అభిమానం, ఆప్యాయత ఉన్నాయి. అవి లేకపోతే నిజంగా ఈపాటికి పారిపోయుండేవాడు. మీ ఇద్దరిలో ఒకరంటే ఒకరికి అభిమానం ఉంది కానీ, మీకు అభిమానం అధికమై అనుమానంగా మారింది. దానివల్లనే ఇన్ని సమస్యలొచ్చిపడ్డాయి. ఒకవేళ అతనికే గాని ఇతరులతో సంబంధముంటే ఈపాటికి ఎక్కడో ఒకచోట సెటిలైపోయుండేవాడు. కాబట్టి ఈరోజు నుంచి ఆయనపై అనుమానం స్థానంలో అభిమానం పెంచుకో. లేకపోతే మీరన్నంతపనీ ఆయన చేయగలడు. సైకాలజీలో డిస్ గైజ్ డ్ సజెషన్ (disguised suggestion) ... అంటే మనకి తెలియకుండానే ఎదుటివారికి సలహా ఇవ్వడం అన్నమాట. పదేపదే ఒకే హెచ్చరిక ఇవ్వడం వల్ల ఇరవయ్యొక్క పర్యాయాల తర్వాత ఎదుటివారికి ఆ పని చేయాలనిపిస్తుంది. నేను చెయ్యకపోయినా, వారు అంటున్నప్పుడు చెస్తే ఏమని వారికి అనిపిస్తుంది.

మరి నేను వెయ్యిసార్లకు పైగానే అన్నాను!

ఆయన ఒక్కసారి కూడా మీ హెచ్చరికను తీవ్రంగా మనసుకి తీసుకోలేదు. మీమీద ప్రేమతోనే సుమా! ఉదాహరణకి మీరు మీ అబ్బాయితో ఎదురింటి అబ్బాయి చెడ్డవాడు; వాడితో మాట్లాడద్దు అని చెప్పారనుకోండి. మర్నాడే వాడితో రహస్యంగా, మా అమ్మ నీతో మాట్లాడవద్దని చెప్పింది కాబట్టి మనం స్కూల్లోనే మాట్లాడుకుందాం అంటాడు.. తెలుసా?

నిజమే..అలాగే చేశాడు మావాడు. అంతా ఆయన పోలికే!

అదే వద్దు. మీరు ఒకరిని ఒకరు ప్రేమించుకోవాలి. పిల్లలు పెద్దవాళ్ళయిపోయాక ఎవరిదారిన వాళ్ళు వెళ్ళిపోయాక మీరు ఒకరికొకరు తోడుగా ఉండాలి. అని చెప్పి నాలుగు సెషన్స్ తీసుకున్నాక ఇప్పుడు వారిద్దరూ చిలకాగోరింకల్లా ఉన్నారు.

Dr. బి.వి. పట్టాభిరాం:

బీ వీ పట్టాభి రాం, పరిచయం అక్కర్లేని పేరు...ఎన్నో ఏళ్ళుగా మేజిక్ రంగం లోనూ, ఇటు సైకాలజీ రంగంలోనూ తనదైన ముద్రతో ఎంతో మందికి స్ఫూర్తి కలిగించే అద్భుతమైన రచనలు అందిస్తూ, అనేక మంది యువతకి లక్ష్య సాధన వైపుకు నడిపించే ట్రైనింగ్ ప్రోగ్రాంలు నిర్వహిస్తున్న డాక్టర్ బి.వి. పట్టాభిరాం రచనల సమాహారం ఈ "పట్టాభిరామాయణం".

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణంవ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశంHappyness is our Choice

కొంపలు ముంచే కోపం

2010-06-11T13:45:00.002+05:30

కొంపలు ముంచే కోపం
	"మా ఇంట్లో నా మాటకెవరైనా ఎదురుచెప్తే భరించలేకపోతున్నాను సార్! చేతిలో ఏదుంటే అది వారి మీదకు విసిరేస్తున్నాను. ఈ కోపం తగ్గించుకోడానికి మీ దగ్గర చిట్కాలేమైనా ఉన్నాయా?" అంటూ ఉస్సూరని కూర్చున్నాడు ఓ చిరుద్యోగి. "తప్పకుండా ఉన్నాయి.అయితే మీకు ఏయే సందర్భాల్లో కోపం వస్తూందో ఎప్పుడైనా గమనించారా?" అని అడిగాను. "దానికి సమయం, సందర్భం అక్కర్లేదు. ఆఫీసు నుంచి ఇంటికొచ్చేసరికి మా ఆవిడ వెంటనే మంచినీళ్ళివ్వకపోతే కోపం. ఒక వేళ మంచినీళ్ళిచ్చినా, వెంటనే ఎందుకు టీ తీసుకురాలేదని కోపం. ఒకవేళ రెండూ ఇచ్చినా టిఫిన్ ఏదైనా తెచ్చి తగలెయ్యొచ్చు కదా అని అరుస్తాను ఒకవేళ ఇవన్నీ తెచ్చినా ’పిల్లలెక్కడికి తగలడ్డారు?’ అని తిడతాను. ఒకవేళ వాళ్లంతా ఇంట్లోనే ఉంటే, ’పుస్తకాలు ముందేసుకోకుండా ఏం చేస్తున్నారు భడవల్లారా?’ అని కరుస్తాను. ఒకవేళ వాళ్ళు చదువుతున్నా, వాళ్ళకు అంతకు ముందు వచ్చిన ఛండాలం మార్కుల గురించి తిట్టి, ఇలా అయితే మీరు అడుక్కుతింటారని నానా మాటలూ అంటాను. ఎందుకిలా కోపం వస్తోందో తెలియడం లేదు. ఒక్కోసారి నా మీద నాకే అసహ్యం వేస్తుంది. భగవంతుడు ఈ కోపాన్ని నా ఒక్కడికే ఇచ్చాడేమోననిపిస్తుంది." అన్నాడు దిగాలుగా. "కోపం మీకే కాదు, ప్రతి జీవికీ వస్తుంది. పిల్లికీ, కుక్కకీ కూడా కోపం పాలెక్కువే.కోపం మీ ఒక్కరి ఆస్తీ కాదు.అయితే దాన్ని అదుపులో ఉంచుకోవడం వివేకవంతుల లక్షణం. తప్పనిసరైతే, కోపాన్ని నటించాలి తప్ప, నిజంగా కోపం తెచ్చుకోకూడదు. దానివల్ల సంబంధ బాంధవ్యాలు చెడిపోతాయి. విలువ ఇచ్చేవారు కూడా ఇవ్వరు. మీ పట్ల భక్తి పోయి, భయం ఏర్పడుతుంది. చివరికి మిమ్మల్ని విడివిపెడతారు"అన్నాను. "నిజమే. మా అబ్బాయికి ఎంసెట్ లో మంచి ర్యాంకు రాలేదని గొడ్డును బాదినట్లు బాదాను.వాడు ఆ రోజే ఇంట్లోంచి పారిపోయాడు. ఇంతవరకూ రాలేదు. నిజానికి మా వాడు మంచి స్టూడెంటే. ఆ సంవత్సరం ఎంసెట్ పరీక్షలో ఒక అధికారి తన కూతురి కోసం, పేపర్ లీక్ చెయ్యడం వల్ల చాలా మంది బ్రిలియంట్ స్టూడెంట్స్ దెబ్బతిన్నారని తరువాత తెలిసింది. మా వాడి జాడ ఇంతవరకూ తెలియలేదు. అసలు ఉన్నాడో లేడోనని భయంగా ఉంది" అన్నాడు కళ్ళనీళ్ళు కుక్కుకుంటూ. " మీ కోపానికి ఫలితం చూశారు కదా! మీరింకా కోపాన్ని పెంచుకుంటూ పోతే, మిగతా వారితో మీ సంబంధాలెలా ఉన్నా, మీ ఆరోగ్యం దెబ్బ తినడం ఖాయం!" అన్నాను. "నా ఆరోగ్యానికా? నేను బాగానే ఉన్నాను కదా! ఏదో ఆ కోపం వచ్చినప్పుడు అలా ఉంటాను తప్ప తరువాత మామూలవుతున్నాను" అన్నాడు అమాయకంగా. "అని మీరనుకుంటున్నారు. మీకు కోపం వచ్చినప్పుడు మీ శరీరంలో ఎన్ని మార్పులు జరుగుతాయో తెలుసా?" అని ప్రశ్నించాను. "మార్పులా?" అని అడిగాడు. "అవును. పది మార్పులు జరుగుతాయి. అవి మీ వయస్సును రోజురోజుకూ తగ్గిస్తాయి." అంటూ ఆ పది మార్పులూ ఇలా చెప్పాను. 1.కోపం వచ్చినప్పుడు ఎడ్రినల్ గ్రంధులు విడుదల చేసే హార్మోన్స్ అధికమై, శరీరానికి అత్యధిక శక్తి వచ్చి ఏ అఘాయిత్యమైనా చేయించగలవు. 2.ఎడ్రినల్ గ్రంధులు విడుదల చేసే హార్మోన్ల వల్ల బాడీ కెమిస్ట్రీలో మార్పులు వస్తాయి. రసాయనాలు విషతుల్యం కాగలవు. 3.ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాసాలు అత్యధికమై కోపాన్ని మరీ పెంచుతాయి. 4.గుండె కొట్టుకునే వేగం తీవ్రమవుతుంది. 5.రక్త ప్రసరణ అత్యంత వేగాన్నందుకుంటుంది. దానివల్ల రక్తపుపోటు రావచ్చు,ఉంటే పెరగొచ్చు. 6.కోపం వల్ల నోరెండిపోతుంది. ఫలితంగా జీర్ణక్రియ తాత్కాలికంగా ఆగిపోతుంది. 7.చేతులు,పెదవులు వణుకుతాయి.చెమట పడుతుంది. 8.శరీరంలో కండరాలు బిగుసుకుంటాయి. 9.రక్తప్రసరణ అస్తవ్యస్తమై, శరీరంలో కొన్ని క్రియలు దెబ్బతింటాయి. 10.చివరిదైనా ముఖ్యమైనది మీ కోపం మిమ్మల్ని గుండె, లివరు వీటికి సంబంధించిన జబ్బులకు గురి చేస్తుంది. "కాబట్టి మీ కోపం, మీ కుటుంబ పరిస్థుతులనే కాక, మీ శారీరకస్థితిని కూడా అతలాకుతలం చేయగలదు. మైగ్రెయిన్, అల్సర్స్, గ్యాస్, షుగర్ వ్యాధి, రుమాటిజం(కీళ్ళ నొప్పులు) వంటి జబ్బులు కోపిష్టి వారి ఆప్తమిత్రులని మరిచిపోకండి!" అన్నాను. "మీరు ఇవన్నీ చెప్పి భయపెట్టకండి. నా కోపం తగ్గించే మార్గం చెప్పండి. మీరంతా అదృష్టవంతులు.మీకు కోపం రాదు" అన్నాడు బాధగా. "ఎవరన్నారు? అందరికీ కోపం వస్తుంది. సహజంగా కోపం రాని వారిక్కూడా కోపం వచ్చే సంఘటనలు ఎన్నో రోజూ జరుగుతున్నాయి. ఉదాహరణకు ట్రాఫిక్ జామ్ లు, టెలిఫోన్ల్ రాంగ్ కాల్స్ ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లో లంచం ఇవ్వకపోతే పని జరగపోవడం, అప్పు దొరక్కపోవడం, పిల్లల చదువులు, లోకంలో కులాల పిచ్చి పెరిగి, చేతికందిన అదృష్టం జారిపోవడం ఇలా ఎన్నో! చివరికి ఒక రోజు పేపరు వాడు పేపరు వెయ్యకపోయినా, టీవీలో చెత్త ప్రోగ్రాములు వచ్చినా, పాలవాడు ఆలస్యంగా వచ్చినా కోపం వచ్చి తీరుతుంది. అలాగని ప్రతి దానికీ చెలరేగిపోయి, చేతిలో వున్నది విసిరికొడితే, ఒకరోజు సమాజం మిమ్మల్ని ఏకాకి చెయ్యడం తప్పదు! అందరూ మిమ్మల్ని విసిరేస్తారు!" అన్నాను. "అయితే నన్నేం చెయ్యమంటారు?" జాలి కలిగేలా అడిగాడు. నా మాటలు అతన్ని దాదాపు భయపెట్టాయి. "ఏమీ పరవాలేదు. ముందు ఇంటి వారి మీద కోపం తెచ్చుకోవడం మానండి. మీరేమన్నా చచ్చినట్లు పడతారనే ధీమా నుంచి బయటపడండి. వారికీ కోపం ఉంటుందని మరిచిపోకండి! బయటివారి మీద కోపం ఇంట్లో ప్రదర్శించకండి. కుటుంబసభ్యులు మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నారని మరిచిపోకండి. ఇక ఈ పద్ధతులు పాటించండి. 1.కోపం వచ్చినప్పుడు ఒకసారి దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకుని మిమ్మల్ని మీరు అదుపు చేసుకోండి. వీలైతే దైవనామం స్మరించండి. 2.ప్రతి నిత్యం ఏదో ఒక రిలాక్సేషన్ ఎక్సర్స్ సైజు 10 నిమిషాలు చేయండి. లేదా యోగాభ్యాసం చెయ్యండి. 3.కోపం వచ్చినప్పుడు ఒక గ్లాసు నీళ్ళు తాగడమో, వంద వరకూ అంకెలు లెక్కపెట్టడమో చేయండి. 4.ఇతరులు నిజంగా తప్పుచేసినప్పుడు కోపం వచ్చినట్లు నటించండి తప్ప, నిజంగా కోపం తెచ్చుకోకండి. 5.చివరగా, మీకు చాలా పనులు వాయిదా వేసే అలవాటుంది కాబట్టి, ఇవాల్టి, కోపాన్ని మరునాటికి వాయిదా వేయండి!" అంటూ లేచాను.

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం Happyness is our Choice

2010-03-05T22:56:00.002+05:30

చివరకు దేవుడు కూడా నామీద ఇంత దారుణంగా పగ పడతాడని ఊహించలేదు. ప్రజలను నమ్మడం మానేశాను. కాని, భగవంతుడు కూడా ఇలా చేస్తే ఎలా? అంటూ కూర్చున్నాడు పాతికేళ్ళ యువకుడు.

ఏం జరిగింది? మీకొచ్చిన సమస్య ఏమిటి? అనడిగాను.
నా సమస్య చెప్పినా, మీవద్ద పరిష్కారం లేదని నాకు తెలుసు. ఈ జీవితమంతా ఇలా కుమిలిపోవల్సిందే..!

ఇంతకూ విషయమేమిటో చెప్పండి?
నేను బి.ఇ. చదివాను. కాలేజీలో క్రికెట్ ఛాంపియన్ను. చిన్నప్పటినుండి అన్నింటా టాప్ గా ఉండేవాడిని. ఇంజనీరింగ్ తరువాత క్రికెట్ వృత్తిగా తీసుకోవాలని అనుకున్నాను. కాని, మనచుట్టూ ఉన్న సమాజం ఎంత కుళ్ళిపోయిందో తరువాత తెలిసింది. నేను సెలక్షన్ కాకుండా నా మిత్రులే అడ్డుపడ్డారు. చేతకాని దద్దమ్మల్ని సెలెక్టు చేసుకున్నారు. వాళ్ళు ఆటకన్నా ఆడే ఆటమీద వచ్చే డబ్బుకై ఆసక్తిగా ఉన్నారు. అంటూ ఆగాడు. మళ్ళీ ప్రారంభిస్తూ, ఈ పరిస్థితి ఇలా ఉండగా మొన్న మోటార్ సైకిల్ మీద వస్తుంటే పెద్ద యాక్సిడెంట్ అయింది. కాలువిరిగి ఆరునెలలు ఆసుపత్రిలో ఉన్నాను. ఇప్పుడు నా కాలులో రెండు స్టీల్ రాడ్స్ ఉన్నాయి. స్పీడుగా నడవవద్దని, పరిగెత్తడంలాంటివి కలలో కూడా చేయకూడదని డాక్టర్ చెప్పాడు. శాశ్వతంగా క్రికెట్ ఆటనుండి దేవుడు తొలగించాడు. అంటూ కన్నీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు.

డోంట్ వర్రీ! ఇప్పుడు మనం చెయ్యగలిగేదేమీ లేదని బాధపడుతూ కూర్చోకూడదు. చెయ్యవలసిందల్లా ఇప్పుడే ప్రారంభమైంది.
అదెలా?
దానిని సైకాలజీలో కాంపెన్సేషన్ అంటారు. ఇదొకరకమైన డిఫెన్సు మెకానిజం, అంటే మీరు ఇప్పుడు క్రికెట్ ఆడలేకపోయినా, క్రికెట్ ఆటలోగల అనుభవంతో క్రికెట్ కామెంటేటర్ కావచ్చు. పత్రికల్లో క్రికెట్ కాలమ్స్ రాసుకోవచ్చు. కాలు పనిచేయకపోయినా చెయ్యి, నోరు పనిచేస్తున్నాయి కాబట్టి ఎన్నో అద్భుతాలు చెయ్యవచ్చు. ఎందుకంటే మీరు సాధించిన విజయాలు కూడా ఉన్నాయని మరిచిపోవద్దు. ఇంజనీరింగ్ లో సీటు రావడం, పాసవ్వడం అదృష్టమే కదా.

అవుననుకోండి..కాని, నా కెందుకిలా జరిగిందనే క్షోభ నన్ను వేరే ఏ ప్రయత్నమూ చెయ్యనియ్యడం లేదు. నేనేం పాపం చేశాను. దేవుడు ఎందుకింత దుర్మార్గంగా శిక్షించాడు అనే బాధనుండి బయటపడపోలేకపోతున్నాను.

జరిగిందానికి వగచి లాభం లేదు. ఈ సందర్భంగా ఒక వ్యక్తి గురించి చెబుతాను. అమెరికాలోని మిచెల్ కి మీలాగే మోటార్ సైకిల్ ఆక్సిడెంట్ జరిగి శరీరం దాదాపు 65 శాతం కాలిపోయింది. మొహం గుర్తుపట్టలేనంతగా కాలిపోయింది. చేతివేళ్ళు పనిచేయడం లేదు. చెంచాలు, ఫోర్కులు కూడా పట్టుకోలేడు.చివరకు ఫోను డయలు చేయలేడు. అయినా, అతను అపారవిశ్వాసంతో అన్నీ తట్టుకుని జీవితం గడపనిశ్చయింది. ఏడాది తర్వాత వ్యాపారం ప్రారంభించి రాణించాడు. ఎవరైనా అతడిని పరిహసిస్తే, నేనేదో అధిగమించానని అనుకోవడం లేదు. మీరు నాలో అంగవైకల్యం చూస్తుంటే, నేను మీలోని మానసిక వైకల్యాన్ని కూడా చూడలేకపోతున్నాను అని చురకపెడ్తాడు. కాబట్టి మీరు మీ శరీరమనే నౌకను నడిసముద్రంలో ముంచకుండా ఒడ్డుకు తీసుకెళ్ళాలి.

కాని, నా మనసు సహకరించడం లేదు. మీరు చెప్పినట్ట్లు ఏదైనా మొదలుపెట్టినా మళ్ళీ ఇటువంటి ప్రమాదం జరిగితే.." అటువంటి పిచ్చిపిచ్చి ఆలోచనలు కట్టిపెట్టండి. ఒకవేళ మళ్ళీ జరిగినా, దాన్నీ అధిగమించవచ్చు. మిచెల్ కూ అదే జరిగింది. వ్యాపార నిమిత్తం విమానంలో వెళ్తుండగా, అది కూలి అతని వెన్నుముక దెబ్బతింది. పన్నెండు ఆపరేషన్లు జరిగాయి. నడుం కింద నుండి కాళ్ళవరకు శరీరం చచ్చుపడిపోయింది. జీవితాంతం వీల్ ఛైయిర్ లో గడపాలని డాక్టర్లు చెప్పారు. అయినా, కొండంత ధైర్యంతో, ఇది నేనూ దేవుడూ ఆడుకుంటున్న ఆట. ఇందులో నేను ఓడిపోలేదు. నాలో ఇంకా క్రీడాస్ఫూర్తి ఉంది. దేవుడు ఓడిపోడు కాని, నేను నెగ్గడం నటుకు ఖాయం అన్నాడు. మీరు కూడా అలాటి ఆత్మవిశ్వాసం నేర్చుకోవాలి.

మీరు చెప్పింది నిజమే. మొన్న రవీంద్రభారతి లో నటుడు నూతన్ ప్రసాద్ ని చూసినప్పుడు నాకు అదే అనిపించింది. ఆయన ముఖంలో నవ్వు చెరగలేదు. నేనూ అలా ఉండగలనా?
నిక్షేపంగా, మీలాటివాళ్ళతో ప్రేరణ కలిగించడానికి అలాటివారిని యాక్టివ్ గా ఉంచుతాడు భగవంతుడు. మిచెల్ విషయంలోనూ అదే జరిగింది. రెండవ ప్రమాదం తర్వాత, అతను వీల్ ఛెయిర్ లో తిరుగుతూ, కాలరడోలోని క్రెస్టెడ్ బట్ మేయర్ గా, అందంగా లేకపోయినా, కూర్చుని అందమైన పనులు చేయగలను. అనే నినాదంతో అఖండ విజయం సాధించాడు. ఆయనతో పోలిస్తే మీ ప్రమాదం చిన్నదేగదా?

నిజమేకాని, ఇలా ఎవరైనా కౌన్సిలింగ్ చేసుంటే, నేనూ ఈపాటికి ఏదో చేసేవాడినికదా?
ఇప్పటికైనా మించిపోయిందేమీ లేదు. మీ జీవితం అనే ఆటను ఇప్పుడే ప్రారంభించండి. మనసుకు, శరీరానికి చక్కని కమ్యూనికేషన్ అలవాటు చేయండి. అంగవైకల్యాన్ని గురించి కుమిలిపోవడం కన్నా, మీరేం చెయ్యగలరో ఆలోచించండి. ఇటీవలనే ఉత్తమ పార్లమెంటేరియన్ అవార్డు అందుకున్న మన తెలుగువాడు శ్రీ జైపాల్ రెడ్డి తన అంగవైకల్యాన్ని ఎంత అందంగా జయించారో మీకు తెలుసు.

అలనాడు తన వయోలిన్ తో శ్రోతలను మైమరిపించిన ద్వారం వెంకటస్వామి నాయుడు అంథస్వాన్ని చిన్ననాడే జయించారు. అలా అద్భుతాలు సాధిస్తున్నవారు వివ్ధ రంగాల్లో ఎంతో మంది ఉన్నారు. మీకు తెలిసిన వారే ఇలా ఎంతోమంది ఉన్నా మీరెందుకింత వర్రీ అవుతారు?

నిజమే..ఏదో బాధలో మరిచిపోయాను. నాకు తెలిసిన రాజేశ్వరరావుగారనే పబ్లిషర్ రైలుకింద పడి కాలు పోగొట్టుకున్నా, ఆరునెలల్లోనే కృత్రిమ కాలుతో మరలాపనిలో చేరాడు. నేనూ ఇది ఒక వరంగా భావించి అద్భుతాలు చేసి చూపిస్తాను. నిజానికి నా సమస్య చిన్నదే. అనవసరంగా బాధపడుతున్నాను. ఇంకా డిప్రెషన్ కు లోనుకాకుండా చేశారు. ధాంక్స్.
వెరీ గుడ్..జీవితాన్ని ఛాలెంజ్ గా తీసుకోండి..గుడ్ లక్..

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం

వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం

Happyness is our Choice

Pattabhiram inspiring students

2010-02-23T11:56:00.000+05:30

www.pattabhiram.com

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

CM Rosaiah in BV Pattabhiram's Birthday

2010-02-15T17:31:00.000+05:30

http://bvpattabhiram.muzigle.com

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

I wish I had a Magic Wand - Cheif Minister of Andhra Pradesh

2010-02-15T17:26:00.001+05:30

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

Andhra Jyothy Telugu News Paper Online edition published from Andhra Pradesh, India

2010-02-13T11:34:00.001+05:30

Andhra Jyothy Telugu News Paper Online edition published from Andhra Pradesh, India

http://bvpattabhiram.muzigle.com

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

60th Birth Day of Pattabhiram

2010-02-12T13:15:00.000+05:30

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

Rama Gopal Varma's "RANN" with Amithab Bachhan

2010-02-09T08:27:00.000+05:30

yesterday I have seen Ram Gopal Varma's Movie, Rann. Technically it is an extraordinary.
It is like a reference Book for the film lovers and also to upcoming film technicians.

Making of the film is really great. If Varma ji puts his soul in film making, it is very difficult to get flop from him.

all the best Varma ji

I wish everyone watch this movie....to see brillant making an Indian film

2nd Guinness World Record for Ghazal Srinivas

2010-02-09T08:22:00.000+05:30

· Dr Ghazal Srinivas creates Another Guinness World Record Singing in 125 World Languages

· Guinness Record holder, "Maestro" Dr Ghazal Srinivas created another Guinness World Record for singing and recording the song "The Golden Dreams of Gandhiji" in 125 world languages as an audio Album "The Path of Mahatma Gandhi"with same theme-same musical composition in the category of Most languages sung in an audio album.

· Among the 125 languages, 65 are foreign languages and 60 are Indian languages.
· With same theme and same Musical composition.

· Arabic, Armenian, Bahasa, Burmese, Chinese, Korean, Hebrew, Greek, Italian, Spanish, Japanese, Russian, Amharik, Dari, Pashtho, Balochi, Persian, French, German, Swedish, Esperanto, etc.are some of the languages among Foreign languages.

· Hindi, Kashmiri, Punjabi, Urdu, Mythili, Angika, Awadhi, Marathi, Bengali, Bodo, Odisha, Malayalam, Tamil, Konkani, Kannada, Tulu, Haryanavi, Maarvaadi, Gujarathi, Sanskrit, Telugu, Himachali, Punchi, Sindhi, Dogri,Assammese, Manipuri, Nadgameese, Bhojpuri, Chattisghari, Bundelkhandi etc are among 60 Indian languages.

· The theme of the song is the philosophy of Satyagraha, Non-violence, Peace and Love.

· Dr Ghazal Srinivas, said “ The dedication ceremony of The Path of Mahatma Gandhi " audio album for world peace will be held in New Delhi in 2nd week of February this year

· The audio album will be distributed all over the world through Aditya Music Private Limited from March 2010. Aditya music is planning place the album in all International and domestic airports and also in various international musical outlets. It is also making arrangements for online purchase of the album through their official website.

· Dr Ghazal Srinivas received the Guinness Certificate from the Guinness Record authorities. Dr Ghazal Srinivas broke the world Record of Miss Taliya of Israel who recorded the song “Wild Flower “in 18 world languages in 2004.

· Dr Ghazal srinivas previously created a new Guinness world Record for singing in 76 world languages in a live concert, in a new category "most languages sung in a live concert in 2008.

Dr Ghazal Srinivas is now making preparations to launch a website in the name of “The Path of Mahatma Gandhi.org’, ‘The Golden Dreams of Gandhiji’, and the song that has been sung n the 125 World languages will be available in the proposed website from which the song(s) can be downloaded freely. It is the Mission of Dr. Ghazal Srinivas to make ‘Peace, a World Religion’.

images visit www.ghazalsrinias.com

మిస్టర్ పెళ్ళాం మేనేజ్ మెంట్

2010-02-06T20:46:00.003+05:30

మిస్టర్ పెళ్ళాం మేనేజ్ మెంట్
	"అప్పో సప్పో చేసి ఏదో చిన్న ఇందస్ట్రీ పెట్టాను. ఒకపక్క ఇది మేనేజ్ చెయ్యలేక తల ప్రాణం తోకకొస్తూంటే, మా ఆవిడ ఇంట్లో పెట్టే పోరు భరించలేకపోతున్నాను. దీనివల్ల నేనెంతో ఒత్తిడికి లోనవుతున్నాను. నా తల ఎప్పుడో ముక్కలైపోతుందని భయంగా వుంది. దీనికి మీరు నాకు ఏదైనా సహాయం చేయగలరా?" అని ఓ నలభైయేళ్ల పారిశ్రామికవేత్త అడిగాడు. "తప్పకుండా సాధ్యమే. మీ ఇండస్ట్రీలో వచ్చే సమస్యలు ఏవున్నాయి?"అని అడిగాను. "ఒకటారెండా? నిండా సమస్యలే, ఒక్కడూ సరిగ్గా పని చెయ్యడు. అన్నీ నేనే చూసుకోవాలి. నిన్న కాక మొన్న ఫ్యాక్టరీలో డీజిల్ అయిపోవడం వల్ల, ఒకరోజు పనంతా ఆగిపోయింది. అది మావాళ్ళు ముందే చూసుకోవద్దా? ఏ ఒక్కడూ బాధ్యత తీసుకోడు. నేనెవరినీ నమ్మలేకపోతున్నాను. ఇటు ఆఫీసు పని చూసుకోవాలా? అటు ప్రభుత్వ ఆఫీసుల చుట్టూ లైసెన్సులూ, పర్మిట్ల కోసం తిరగాలా? లేదా అటు ఆవిడగారు చెప్పే కబుర్లు వింటూ బుర్ర ఊపాలా?" ఆవేశంగా అడిగాడు. "ఆవిడ ఏ విధంగా మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడుతున్నారు?" "ప్రతి నెలా కొంత సొమ్ము బ్యాంకులో వేయాల్ట. ఉన్న అప్పులకు వడ్దీ కట్టడానికే సరిపోటం లేదు. అలాగే రోజూ త్వరగా ఇంటికి వచ్చి రెస్ట్ తీసుకోవాలట. ఇంత టెన్షన్ లో వుంటే అన్నీ వదిలేసి ఇంటికెలా వెళ్లాలి? మీరే చెప్పండి. అసలు నిద్ర ఎలా వస్తుంది.?" "మీరేమనుకోనంటే, మీ శ్రీమతి చెప్పినట్లు వినండి.మీ టెన్షన్ దానికదే ఎగిరిపోతుంది." "వాట్? మీరేమంటున్నారు? ఇంట్లో కూర్చునేవాళ్లకేం తెలుస్తాయండీ మన సమస్యలు? మీరు ఆమె మాట వినమంటున్నారేంటి?" "కరక్టే. వాళ్ల మాట వినటమే కాదు, వాళ్ల నుంచి మనం ఎన్నో పాఠాలూ, మేనేజ్ మెంట్ పద్ధతులూ నేర్చుకోవచ్చు. ఉదాహరణకు మీ ఇంట్లో సరుకులు ఎప్పుడైనా పూర్తిగా అయిపోయాయా?" "లేదు" "అందుకు కారణం, అవి అయిపోతాయని తెలుసుకున్న మూడు-నాలుగు రోజులకు ముందే తెచ్చిపెట్టుకోవడమే. వంటగ్యాస్ కూడా అయిపోయేముందే బుక్ చేస్తారు." "నిజమే". "మరి అది మేనేజ్ మెంట్ లోని అతిముఖ్యమైన ఇన్వెంటరీ కంట్రోల్ కాదా? ఆఫీసులో కూడా ముడిపదార్ధాల అవసరం ముందుగానే గుర్తించి, వారిని హెచ్చరిస్తే దానికోసం మనిషిని నియమించే పనివుండదు. అన్ని పనులూ మీరు చేసుకోవటం కాక అందరినీ నియోగించాలి. ఇంట్లో అన్ని పనులనూ మీ ఆవిడే చేస్తున్నప్పుడు మీరెందుకు ఆమెనుంచి నేర్చుకోకూడదు?" "కొన్ని పనులు మా పెద్దమ్మాయి కూడా చేస్తుంది." "డెలిగేషన్ ఆఫ్ పవర్స్ అంటే అదే ఎప్పుడైనా మీ ఆవిడ సీసా మూతో, జాడీ మూతో తీయమని మిమ్మల్ని సాయానికి రమ్మన్నారా?" "ఆ! నే వెళ్లి రెండు సెకెన్లలో తీసిచ్చేవాడిని"అన్నాడతను గర్వంగా. "ఆ మూత ఆవిడ తీయలేక కాదు. మీలో కూడా శక్తి ఉందని మీరు ఫీల్ అవ్వాలని. ఇదో మేనేజ్ మెంట్ టెక్నిక్. ఇదే ట్రిక్కును మీ ఆఫీసులో డల్ గావుండె మేనేజర్ల మీద ప్రయోగించి చూడండి." "ఓరి నాయనోయ్! మేనేజ్ మెంట్ లో ఇన్ని కుట్రలున్నాయా?" అన్నాడాశ్చర్యంగా. "అది ప్రేరణ కలిగించే పధ్ధతి. మీ మేనేజర్లకు భవిష్యత్తులో లాభాలొస్తే ప్రమోషన్లు, గిఫ్ట్ లుకూడా ప్రకటించండి. వాళ్ళూ కష్టపడి పనిచేస్తారు, మీకూ లాభం, శ్రమ తప్పుతుంది. ఒక్కోసారి నా దగ్గర డబ్బు అయిపోతే, మా ఆవిడ పోపుల డబ్బాలోంచి తెచ్చిస్తూవుంటుంది."అన్నాడు.మరందుకే ఆవిడ పొదుపు చేయమనేది! మీరు చేయటమే కాక మీ స్టాఫ్ కంతటికీ కూడా చెప్పాలి. నిజంగా సమస్య వస్తే ఆత్మవిశ్వాసం కలిగేలా వుండాలి పరిస్థితి!" "నిజం చెప్పారండీ. మా ఆవిడకు చాలా ఆత్మవిశ్వాసం, ధైర్యం వున్నాయి. ఓసారి నాకు చాతీలో నొప్పి వస్తే డాక్టర్ దగ్గరికి తీసుకెళ్లింది. అది టెన్షన్ వల్లొచ్చిందన్నాడు డాక్టర్. అప్పుడు నాకు మా ఆవిడ ఝాన్సీలక్ష్మీలా, రుద్రమదేవిలా కనబడింది. నేను ఆవిడతో అన్లేదనుకోండి." "అదే మరి పురుషాహంకారం అంటే! భార్యాభర్తలిద్దరూ ఒకరినొకరు అభిమానించుకోవాలి, అభినందించుకోవాలి, అవసరమైతే విమర్శించుకోవాలి. అంతే కానీ అహంకారంతో పరస్పరం దూరం కాకూడదు. నేటి యువతరం వివాహబంధంలోని అంతరార్ధాన్ని తెలుసుకోలేకపోతున్నారు. అడవిలో సింహానికి అడవి రక్షణ. అలాగే సింహం వల్ల అడవికి రక్షణ. అలాంటిదే భార్యాభర్తల బంధం కూడా." "చాలా థ్యాంక్స్!ఇప్పుడే ఇంటికి వెళ్లి మా ఆవిడకు పార్టీ ఇస్తాను."అంటూ లేచాడాయన.

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

Bala Vikas

2010-01-11T12:41:00.000+05:30

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

Personality Development

2010-01-11T12:38:00.000+05:30

--
REFRESH YOUR MINDS WITH
http://funcounter.info

జాకబ్ సన్ రిలాక్సేషన్

2010-01-06T17:10:00.000+05:30

జాకబ్ సన్ రిలాక్సేషన్

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత, క్షతగాత్రులైన సైనికులు అనేక మానసిక రుగ్మతలకు లోనయ్యారు. ఎక్కడో యుద్ధభూమిలో వుండిపోయిన సైనికులకు కౌన్సిలింగ్ చేయడానికి వైద్యులకు అవకాశం లేకపోయింది. ఆ సమయంలో డాక్టర్ ఎడ్మండ్ జాకబ్ సన్ అనే మహావ్యక్తి వారికి రేడియో ద్వారా రిలాక్సేషన్ సజెషన్లు వరుసగా నాలుగురోజులు వినిపించాడు. ఫలితం అనూహ్యం! ఎందరో సైనికులు తమ భయభ్రాంతుల నుంచి బయటపడ్డారు. ఆ విధంగా రిలాక్సేషన్ సజెషన్లు వినిపించిన డాక్టరుకన్నా, ప్రపంచవ్యాప్త్రంగా ఆ సజెషన్లు వినిపించడానికి అనుమతినిచ్చిన దేశాధినేతలను ఆనాటి పత్రికలు ఎంతగానో శ్లాఘించాయి.

శారీరక విశ్రాంతి ద్వారా మానసిక విశ్రాంతిని అనుభవించవచ్చునని డాక్టర్ జాకబ్ సన్ పరిశోధనలో తేలింది. అంతకుముందు మన యోగశాస్త్రంలో ఈ విషయం నిర్ధారించినప్పటికీ, విదేశీయులు జాకబ్ సన్ టెక్నిక్కును వెంటనే ఆమోదించారు. కారణమేమిటంటే, ఈ వ్యాయామం చేయడానికి ప్రత్యేకమైన ఆసనాలేమీ లేవు. నేలమీద వెల్లకిలా పడుకుంటే చాలు. మన శవాసనంలాగా, దీని ప్రత్యేకత ఏంటంటే కండరాలను ఒకసారి బిగబట్టి, అంటే టెన్స్ చేసి, తరువాత వదులుచేయడమే.

జాకబ్ సన్ రిలాక్సేషన్ గురించి మన సైకియాట్రిస్టులూ, సైకాలజిస్టులూ, తమ వద్దకు చికిత్సకు వచ్చినవారికి చెబుతుంటారు. అయితే ఇంతవరకూ అందరూ అనుకుంటున్న జాకబ్ సన్ రిలాక్సేషన్ కు కొన్ని కొత్త సజెషన్లు కలిపి జాకబ్ సన్ మనవడు ఇటీవల ఇంటర్నెట్ ద్వారా ప్రజలకు అందించి అపారమైన సహాయం చేశాడు. దానిని నేను మీకు ఇప్పుడు అందిస్తున్నాను. ఇది ఒకటి రెండుసార్లు చదివి తరువాత మీరు ఎవరిమీదైనా ప్రయోగించవచ్చు. లేదా రికార్డు చేసుకుని మీరే వినవచ్చు.

ఈ రిలాక్సేషన్ చేసేముందు మీరు మీ సబ్జెక్టును (వ్యక్తి) నేల మీద పడుకుని మీరు వింటున్నట్లుగా వింటూ కళ్ళు మూసుకుని చేయమని చెప్పండి. ఈ వ్యాయామంలో వారు ఆలోచించుకునే హిప్నాటిక్ సజెషన్లు ఏవీ ఉండవు. ఇందులో శ్వాస తీసుకునే ఎక్సర్ సైజ్ ఎక్కువగా ఉంటుంది కాబట్టి, మీరు ఎంతవరకు తీసుకోగలరో, ఎంత సాధ్యమో అంతే తీసుకోండి. గుండెకు సంబంధించిన సమస్యలున్నవారు, దీన్ని చేయకపోవడం మంచిది. మీరీ విధంగా సజెషన్లు ఇవ్వటం ప్రారంభించండి.

‘రిలాక్స్...రిలాక్స్....రిలాక్స్... ఇప్పుడు కళ్ళు మూసుకోండి.. మీ కుడిచేతి పిడికిలిని గట్టిగా బిగించి దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకోండి..

ఇప్పుడు శ్వాసను వదలండి.. పిడికిలి వదులుచేయండి’.

“ఇప్పుడు మీ కుడిచేతిని కుడి భుజానికి తగిలించి పిడికిలి బిగించి శ్వాస తీసుకోండి...శ్వాస వదలండి. కుడిచేతిని యథాస్థానంలో ఉంచండి..(కాసేపు విరామం)’

‘ఇప్పుడు ఎడమచేతి పిడికిలి బిగించి, శ్వాస తీసుకుని నెమ్మదిగా వదలండి.. ఎడమచేతిని ఎడమ భుజానికి ఆనించి, పిడికిలి బిగించి శ్వాస తీసుకోండి...వదలండి.. ఎడమచేతిని యథాస్థానంలో ఉంచండి. (ఐదు సెకన్లు) ఇప్పుడు కుడికాలి వేళ్ళను మూ వైపు ఉంచి, కుడిచేతి పిడికిలిని బిగించి దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకోండి. శ్వాస వదలండి... ఇలా చేయడం వల్ల కుడిచేతి, కుడికాలి కండరాలు బాగా బిగుసుకుని, అంటే టెన్స్ అయ్యి అనంతరం రిలాక్స్ అవుతాయి. ఒకవేళ కొవ్వెక్కిన కండరాలుంటే అవి వ్యాయామం వల్ల చురుకవుతాయి.’

‘ఇప్పుడు ఇదే విధమైన వ్యాయామం ఎడమకాలి వేళ్లతో, ఎడమ పిడికిలితో చేయండి.

‘ఇప్పుడు మీ తలను ముందుకు వంచండి. అంటే మీ గడ్డం, చాతీ మిద ఆనాలి. ఇప్పిడు ఆ కండరాలను బిగించండి.. వదులుచేయాలి”

‘ఇప్పుడు మీ తలను కుడిపక్కకు తిప్పి, కండరాలను బిగించి శ్వాస తీసుకోండి. వదలండి. అదేవిధంగా తలను ఎడమపక్కకు తిప్పి, కండరాలను బిగించి శ్వాస తీసుకోండి. వదలండి. రిలాక్స్...రిలాక్స్...రిలాక్స్..’

‘ఇప్పుడు ముఖం మీది కండరాలు రిలాక్స్ అయ్యే వ్యాయామం చేయండి.. ముందుగా నుదుటిమీది కండరాలను బిగించండి. దీనికి కనుబొమ్మలను పైకెత్తాలి. ఓ..కే...’

వదులు చేయండి... ఇప్పుడు కళ్ళ కండరాలను బిగించండి. అంటే కళ్ళు గట్టిగా మూయండి...వదులు చేయండి..

‘ఇప్పుడు నోటికి సంబంధించిన వ్యాయామం. మీ దంతాలను గట్టిగా నొక్కి పెట్టండి.. వదులు చేయండి.. మీ పెదాలను గట్టిగా బిగించండి.. వదలండి. నాలుకను పూర్తిగా బయటకు చాపి శ్వాస తీసుకోండి.. వదలండి’

‘ఛాతీకి సంబంధించిన ఈ వ్యాయామం జాగ్రత్తగా చేయాలి. దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకుని.. కొంత సమయం ఉంచి, వదలండి.. ఈ వ్యాయామం చేసేటప్పుడు శ్వాస తీసుకున్నప్పుడు పొట్ట ఉబ్బి ఆకాశాన్ని తాకినట్లూ, శ్వాస వదిలినప్పుడు పొట్ట భూమిలొకి పోయినట్టూ ఉండాలట. అంటే అంత దీర్ఘంగా తీసుకోవాలి... దీనివల్ల మీ గుండె, ఇతర ప్రాంతాల్లోని కండరాలు బాగా రిలాక్స్ అయ్యి ప్రశాంతత కలుగుతుంది. ఇలా ఆరుసార్లు చెయ్యండి.’

‘చివరగా నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచి కొంతసేపు అలాగే శవాసనంలో ఉండి, నెమ్మదిగా లేచి కూర్చోండి. ఈ విధంగా వారం రోజులు చేసినవారికి మానసిక ప్రశాంతి తప్పక లభిస్తుంది.’

పట్టాభిరామాయణం-పరిశోధనల పారాయణం
వ్యక్తిత్వ వికాసం-పాఠకులకు ప్రకాశం
Happyness is our Choice

Happyness is our Choice - B V Pattabhiram

2010-01-01T17:36:00.000+05:30

http://pattabhiram.com

దేముడున్నాడా

2009-12-06T21:15:00.001+05:30

దేముడున్నాడా
	మీ సైకాలజిస్టులాంటి వాళ్ళు కూడా దేవుణ్ణి నమ్ముతారా ఆశ్చర్యంగా ఉందే అన్నాడొకాయన, నేనూ దేవుణ్ణి నమ్ముతానని తెల్సిన తర్వాత. "ఏం?. సైకాలజిస్టులు, సైక్రియాటిస్టులు, హిప్నోటిస్టులు, మెజీషియన్లు దేవుణ్ణి నమ్మరనుకున్నారా?. ఆ మాటకొస్తే భగవంతుణ్ణి త్రికరణ శుద్దిగా నమ్మేవారిలో వారి శాతమే ఎక్కువ" " అయితే ఓకె. నేను భగవంతుణ్ణి మనస్ఫూర్తిగా నమ్మాను. నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుండి రోజూ ఎంతో కొంతసేపు ప్రార్ధనో, పూజో చేస్తూనే ఉన్నా కానీ ఇంత కాలం నేను చేస్తున్న పూజలన్నీ వ్యర్ధమయ్యాయి..." బాధగా ఆగాడు. "ఇంతకీ జరిగిందేమిటి?" "అంతా జరిగిపోయింది. ఇప్పుడు చావొక్కటే మార్గంగా కనిపిస్తోంది. ఏం చెయ్యాలో పాలుపోవడంలేదు." "ఏం ఫర్వాలేదు. ప్రతి సమస్యకీ ఒక పరిష్కారం ఉంటుందని మర్చిపోకండి. అది మీకు తట్టకపోవఛ్ఛు. నేను చెప్పగలనేమో ప్రయత్నిస్తాను" అన్నాను ధైర్యం చెబుతూ. "నేను కష్టపడి చదువుకుని, దేవుడి దయవల్ల ఇంజినీరింగులో సీటొచ్చి ఆయన దయవల్ల డిస్టింక్షన్ లో పాసయ్యి ఓ పెద్ద కంపెనీలో చేరి మంచి పేరు తెచ్చుకున్నాను." "ఇప్పటికి మూడు సార్లు ఆదేవుడు దయ చూపాడు" "ఆగండి.. ఆ తరువాత దెబ్బ కొట్టాడు. ఉద్యోగంలో చేరాను. అనేక అద్భుతాలు చేసి కంపెనీకి లాభాలు ఆర్జించి పెట్టాను. సొంత కంపెనీ తెరిస్తే ఎలా ఉంటుదన్న ఆలోచించి మొదలెట్టాను. వేరే రాష్ట్రం వాణ్ణి కనక నేనిక్కడికి వచ్చి వ్యాపారం చేయడం ఇక్కడ వాళ్ళకు నచ్చక ఎన్నో సమస్యలు సృష్టించారు. అప్పుడు నన్ను దేముడు ఆదుకోలేదు. ఆ సమయంలోనే పెళ్ళయింది. మామగారు, నా పాత కంపెనీ సెక్రటరీ ఆ కంపెనీ అమ్మెయ్యమన్నారు. నేనొప్పుకోలేదు. ఓ ఫైనాన్శియర్ దగ్గరికెళ్ళాను. ఆయన విచిత్రంగా ప్రవర్తింఛి నన్ను పంపించివేశారు ఇప్పుడు మీ దగ్గరకొచ్చాను" "అంటే?. ఆయనెలాంటి మనిషి?" "చాలా వింత మనిషి. విచిత్ర మనస్తత్వం. విజయనగర్ కాలనీలో ఉంటారు. ఆయన ఆఫీసులో రిసెప్షనిస్ట్ బదులు రెండు తలుపులున్నాయి. ఒక దాని మీద 50 లక్షల పైన అని, రెండావదానిమీద 25 లక్షల పైన అని రాసి ఉంది. రెండో తలుపు తోసుకుని వెళ్ళాను. అక్కడ మళ్ళీ రెండు తలుపులు... పిఛ్ఛివాడేమోననిపించింది. వాటిమీద 25 వేలు ఆదా చేశారా అని, ఆదా చేసినదేమీ లేదు అనీ రాసున్నాయి. రెండో తలుపు తీసుకుని వెళ్తే అది రోడ్డు.. అంటే బయటికి పంపేసాడు. చిత్రమైన మనిషి. అలా మాటా మంతీ లేకుండా అలా చేయడం న్యాయమా?. " "అంటే కనీసం వందో వంతు కూడా ఆదా చేయలేనివాడు వ్యాపారానికి అనర్హుడు అని అతడి ఉద్దేశ్యం. చాలా సరదాగా ఉందే!. తరువాతేం చేశారు?" "ఏముంది?. దేవుణ్ణి తిట్టుకుంటూ మీదగ్గరకొచ్చాను. ఇప్పుడు నన్నేం చెయ్యమంటారు?. " "దేవుడి గురుంచి నేనో కథ చెబుతా వింటారా" "నేను కౌన్సిలింగ్ కి వస్తే కథ చెప్తానంటారేమిటి" "కథల్లేకుండా కౌన్సిలింగుండదు. కథలోనే కౌన్సిలింగ్ దాగి ఉంటుంది. ఓ గ్రామంలో మీలాంటి మహా భక్తుడుండేవాడు. ఓ సారి ఆగ్రామానికి వరదలొచ్చాయి. ఇంటివాళ్ళంతా బయటకొచ్చేసి, మీరూ రండి అన్నారు. లేదు, లేదు, నా దేవుడు రక్షిస్తాడు అన్నాడా భక్తుడు. వరద తీవ్రత ఎక్కువయ్యింది. భక్తుడు ఇంటికప్పుమీదకెక్కి కూర్చున్నాడు. ఇంతలో ఓ పడవలో కొందరొచ్చి పడావలోకి దూకెయ్యమన్నారు. ఏం ఫర్వాలేదు, నా దేవుడున్నాడు మీరు పొండి అన్నాడతను. వరద ఉద్ఢృతమై, ఇల్లు మునిగి, పక్కనే ఉన్న పెద్ద చెట్టెక్కి చిటారు కొమ్మని పట్టుకుని వేళ్ళాడుతుండగా ఓ హెలికాప్టర్లో కొందరొచ్చి తాడు అందించారు. నా దేవుడున్నాడు నేను రాను అని వదిలేశాడు. వరద ముంచుకొచ్చి చెట్టు కూడా మునిగింది. ఆ భక్తుడు కూడా నీటిలో మునిగి మరణించాడు. స్వర్గానికెళ్ళాక దేవుడిని కలిసి, ఛీ, నువ్వసలు దేవుడివేనా ఇంత మహా భక్తుడిని నిర్లక్ష్యం చేసావు. భూలోకంలో నన్ను చంపి నీ పరువు నువ్వే తీసుకున్నావు. నిన్నిక ఎవరూ పూజించరు. అసలు నన్నెందుకు రక్షించలేదు చెప్పు అంటూ గదమయించాడు. అప్పుడు దేముడన్నాడు " నిజమే నిన్ను రక్షించాలనే పడవనూ, హెలికాప్టరునూ పంపాను. నువ్వు వాళ్ళ మాట వినలేదు. నిన్ను ఆదుకునే యేర్పాట్లు చేస్తే తిరస్కరించావు. నన్ను నిందించినందుకు నిన్నిప్పుడే నరకానికి పంపుతున్నాను ఫో!.. " అన్నాడు. ఈ కథ వింటే ఏం తెలిసింది?. " "అర్ధమైంది. నను కష్టాలనుండి కాపాడటానికి మా మామ గారిని, సెక్రటరీని దేవుడే పంపించారంటారు. అయితే ఇప్పుడెలా?. దేవుడు నాకింక సహాయం చెయ్యడంటారా?" "మీలాంటి వారు వ్యాపారానికి పనికిరారు. మీరు వ్యక్తిగా కన్నా సంస్థలో భాగంగా బాగా పని చేస్తారు. మీ కంపెనీ లీజుకివ్వడమో, అమ్మెయ్యడమో చేయండి. అవసరమనుకుంటే ఆయా రంగాల్లో కన్సల్టెంటుల్ని కలవండి." అంటూ లేచాను.

tirugu prayanam- telugu ghazal

2009-11-11T04:20:00.000+05:30

http://4.bp.blogspot.com/_LTRKBJA374o/Sviwg4Eix4I/AAAAAAAAAEU/99HERhGpXqA/s320/sai1.jpg

For a Noble cause through Telugu ghazal- An interview with Dr Ghazal Srinivas By Telugu Diaspora

2009-11-10T05:19:00.000+05:30

For a Noble Cause through Telugu Ghazal – An Interview with Dr. Ghazal Srinivas

A highly acclaimed performer, Dr. Ghazal Srinivas, is a household name among the Telugus. Telugu Ghazal is his forte and he is lauded for his invaluable contribution to the promotion of this unique art. Having reached the peak, he has redrawn the boundaries of popular culture through his harmonious mixture of both performance and entertainment. Indians in United States of America, England, Wales, Scotland, Singapore, Malaysia, Kuwait, Qatar, Dubai, Sharjah, Australia, Sri Lanka, Muscat, Oman, Abudhabi, and in many more countries have witnessed his performances during his 24 years of journey.

TLS Bhaskar*: Ghazal performance is quite different from other performances that we know such as kuchipudi, folk dance, dramas etc. It is solely an individual performance. As a performer, how do you relate your performance with other performances?

Ghazal Srinivas: I conceive my thoughts, and I conceive my music and even compose it. These thoughts, with a focus on human values and emotions, are about day-to-day relationships which I see with empathy instead of sympathy. The thoughts are then put in form of a ghazal which I sing for each and every individual and kanjeera is the only accompaniment to my singing. I believe in this Persian style of singing using a tamburin.

In every performance I begin with a curtain raiser to involve the audience in the performance, and during the performance I talk to them in between about their experiences, feelings in life, and life-instances that have touched their heart.

TLS: How can a singer be a ghazal singer?

GS: We should understand ghazal is not about music, but it is poetry and the singer gives utmost respect to the lyric than music. Now these lyrics, written in a very simple language, talk about our daily experiences, that you and me, as part of this society, experience every day. I see my performances as an attempt to unveil the feelings of the essence of the poetry.

TLS: Is the core activity writing the lyric? How important is the context when you attempt to write a lyric?

GS: Yes, lyric is important, but conceptualising according to the context is crucial. Let me explain in detail through a series of examples too.

Of late, I am performing overseas in various programs organised by our Telugus overseas, or the NRIs. Each of my performances begin with a thought process about various issues that our Telugus overseas face- beginning from the journey they had to make before entering the distant chosen land to missing the motherland. I try to visualise the processes by keeping myself in their shoes to imagine their life-experiences in order to conceive my thoughts. Let me tell you they miss very normal situations that you and I experience in this land. They miss palakarimpulu (informal greetings by family), they miss amma gorimuddalu (affectionate feeding by mother to her kids), they miss the breeze of motherland, the fragrance of it, they miss their parents etc. Now these may look very negligible, but I think they are the core of the feelings that our Telugus overseas really miss every day. Now, what should I do as a performer? My objective is to relate with them with their experiences.

The next thing I do is involve in writing the appropriate lyrics with assistance from almost 20 writers who are guided by me. I am very clear about what I am going to perform because ultimately I have to satisfy my audience and I can do it only when I relate to their lives and life-experiences. The best reward I get every time is when many of the audience come to and say it was the best performance they have attended of any kind.

Let me refer to what we all see in airports. We see parents giving send off to their children whom they will see only after 2-3 years. What do parents tell them? “Read well, take care of your health, call us when you reach, write to us often, call their relatives in need of help, etc”. Now this looks very normal and simple right? But I would say this is the core of the experiences that I think I can relate to overseas Telugus when I perform. I will visualise how their life would be without seeing their parents and family for almost 2-3 years on an average. I think this situation is definitely not easy and it is associated with lot of emotion. And my poetry and performance is about human emotions and an attempt to invoke their feelings.

TLS: Visualizing the human emotions in different cultures invites lot of challenges. How do you know about local cultures when you go abroad?

GS: The real challenges are visualization of experiences and translating them to appropriate lyrics. Engaging the audience can happen when we make them a part of our performance, and we can do that only when we relate to their lives. I try to release their stress by making them completely involve during the performance. I am not merely singing some poetry; I am actually singing my philosophy that focuses on my belief and my values.

Whenever I visit overseas, I take time and go to various book stores, buy native poetry and try to understand it. This greatly helps me in understand t he “local” and guides me to design my performance in a more meaningful way to relate with what the “local” culture is about.

TLS: Every performance is so unique. Is there any one that you count as the best?

GS: My best performance is the one I am performing tomorrow, the next one which is yet to come. It is a learning every day for a performer like me. Literature and music teach us every day.

TLS: Where do you take inspiration from?

GS: I take inspiration from Kesiraju Srinivas (...laughs, it’s me...). He had always a dream, a dream to be a global performer. He always had the determination and confidence to achieve the dream. Beginning 1986, he became Ghazal Srinivas, who has given 6000 performances in 24 years.

TLS: Do performers have a social responsibility?

GS: My performances focus on a better tomorrow. Each of us has to question ourselves on what kind of tomorrow each of us are giving to our future generation. This might look very ideal, but I think every citizen has a responsibility and thus requires immediate action. I often give performances in jails, orphanages and old age homes. I make it mandatory to visit these every year.

I have adopted an orphanage called NICE in Mynampadu, Guntur district and we support 125 children. I have founded the Ghazal Charitable Trust, Ghazal Srinivas Foundation, and in publication of books, organizing seminars, mushaiaars on ghazals. We also have begun the work on www.telugughazal.com to promote the art of Telugu ghazal. I am very thankful to the LANCO group and its founder Sri. L. Rajagopal, Member of Parliament from Vizayawada , with which I collaborate for my performances on Peace, and with many other NGOs and UNICEF on various social issues. I have given voice to various videos that focus on social issues like child labour, women’s empowerment, AIDS Awareness, Girl Child Education, Nutrition to Pregnant Women, etc., and issues pertaining to national integrity.

TLS: Peace has been an integral part of your activities. Why peace?

GS: Unrest in any society creates havoc in many forms. It leads to actions that are not rooted in reasoning and self-questioning. I believe such actions spiral into various social problems that societies like us have to deal with. More importantly, we all live in constant fear where love and harmony are at stake.

People talk at length on peace, but I find very few people actually work to translate their thoughts into action. The problem is we dream every day to achieve it, but I have dreamt only once that I should focus my thoughts and performances on peace, and I am working on a daily basis on how I can contribute to world peace. We are now trying to bring out albums on the Indo Pak Peace Yatra. The Peace Walk from Delhi to Multan in Pakistan with a distance of 1538 KM in 58 days was an enriching one for me personally.

We have brought out a series of albums on peace beginning with the Shanti Yatra in 2005, which is dedicated to the Indo-Pak Peace Process and was released by our former President of India, Dr. APJ Abdul Kalam. Consequently, we released Shanti Yatra – Part II during 2006 in Lahore during my hunger strike against Global Violence. The release was done by the Pakistani younger generation at large during an event.

Satyagraha Sandes Yatra was released both in Hindi and Gujarati, by the UPA Chairperson, Smt. Sonia Gandhi and Mr. Devghad Baray, Member of Parliament, in Gujarat, in 2007 commemorating the centenary celebrations of Mahatma Gandhi’s Satyagraha movement. Following that, the musical tribute to Mahatma Gandhi in 2008, performed in 100 global languages was a Guinness Record. I am trying to extend this to 125 languages through my audio album on “The Path of Mahatma Gandhi”.

Acharya Nagarjuna University conferred honorary doctorate on Dr. Ghazal Srinivas for his contributions to promoting the art of singing Telugu Ghazal and world peace. Born to Ratnavali and Narasimha Rao, Ghazal Srinivas is married to Surekha and they have a daughter, Samskruti. Samskruti accompanies her famous father on tours and is a budding Telugu Ghazal performer.

For a detailed note on Dr. Ghazal Srinivas
www.ghazalsrinivas.com

* T.L.S.Bhaskar is the founder of TeluguDiaspora.com. He is currently involved in documenting the first ever reader on Telugu Diaspora. You may want to contact him at +91-9848515151.

Piligrimage of Humanity

2009-11-09T04:58:00.000+05:30

“Real happiness is serving others.” This saying always inspires me a lot.
In my childhood I enjoyed it in practice without knowing its meaning. During my childhood days, my father, Sri Narasimha Rao and mother Smt Ratnavali always took me to serve in eye camps conducted by Satya Sai Seva Samithi. My father used to say “it is a great thing to serve humanity by helping the needy in their hardships than going to school and studying”. He always encouraged me in service activities of the needy and singing Bhajans in rural villages.

I used to serve all seven days in Surgical Eye camps taking care of the male patients in the camp where I cleaned them with dettol water, washed their bed pans etc. and in the evenings I sang Bhajans for them. On the final day of the camp, the patients used to come up to me and thank me for all my help during their stay at the camp. I was incredibly happy to see them leave with regained sight. I have served thousands of patients and although I do not remember their names and faces I do remember their love….
To me, their sight is important.
Their bright future is important…and
I enjoyed the spirit of “real happiness is serving others”.

During my recent trip to USA from 23rd Oct to 2nd November I experienced similar feelings of “real happiness is serving others”.

I performed my Telugu ghazal show for
A fund raiser concert for the “Indo-American Eye care Organization of USA” in Denver, on 24th of September2009, to support the Pushpagiri Eye Hospitals in Andhra Pradesh. Proceeds will be spent for under privileged children’s eye care in AP. Many Telugu people gathered in Denver for this great cause. I sincerely appreciate Mr sudhakar Reddy, Mrs Vanitha Reddy, Mr Sridhar Talanki and all other Telugu people in Denver. The function was graced and inspired by the messages of Sri Nadendla Manohar, Deputy Speaker of AP Assembly and Dr Gurava Reddy, Chairman, Sunshine Hospitals.

I had an opportunity to inspire the audience for the fundraiser. I shared my childhood experiences about the surgical eye camps in rural villages and the pathetic state of poorest of the poor in AP regarding cataract problems. I performed for almost one and half hours. The fundraiser was successful with humanitarian contributions of $117000.

Now I can see the future sight of many unfortunate children of our country….
Thanks to all the donors those who contributed.
Is there any better worship than serving humanity??????
With utmost satisfaction I proceeded to Dallas for another fundraiser for the flood victims of Andhra Pradesh.
The fundraiser was organized by Nats Dallas team.

Initially I was hesitant to go to the show, because it was organized by the young team members of Nats at a very short notice.
Surprisingly I found auditorium packed with 700 audiences. We gave a befitting presentation on the scenario of Floods in AP. I narrated about my contribution and participation in the flood relief mission in AP.
I sang the Ghazal that was written by Sirasri to support the flood victims.
“Anuraagam Nuvvaithey ammavai kadaliraa
Attmeeyatha nuvvaithey annavai kadalliraa”

I requested audience to become an embodiment of their choice to serve the needy as “clothes, food, shelter, solace, care and share”.

Dallas community did not disappoint me and they contributed nearly $20000 for this war footing service mission. Salutations to Dallas people….

Will there be in any better cause than this? Helping and serving the needy!!!

Then I proceeded to New Jersey for Nats Kick off meet for NJ Nats conference 2011.It was very well organized and there was an overwhelming response from NJ , NY Philadelphia telugus.
During the fundraiser I explained the goals of Nats for the culture and welfare of telugus in North America and their other humanitarian services.

I sang heart throbbing ghazals. Every sentence of my ghazal and its essence was greatly received by the audience. Almost $300000 was raised for the upcoming community service programs of Nats.

I returned to India on 4th of November 09 with soulful satisfaction.

Ten days of my visit to USA was really worth its while.
It has given me great satisfaction and hope for my future concerts for the cause of peace

Will there be any better pilgrimage than
Touring for humanity and helping needy???!!!!

Dr Ghazal Srinivas's Peace mission to Afghanistan

2009-10-29T19:47:00.000+05:30

“Peace in Afghanistan will pave way to World Peace”

- Dr Ghazal Srinivas

My First Step...

My visit to Afghanistan has been a long cherished dream since my childhood. I have heard a lot about Afghanistan, its glorious history, culture and social life. My visit to Pakistan in 2006 inspired me a great deal towards the need for Peace and Harmony in the world, mainly in Asia. To spread the message of Peace and Love, I took the Path of Gandhian Philosophy of Satyagraha.

Message of Peace which I believed, I have written in the form a song in my native language, Telugu and later got it translated into 100 world languages and I sang all of them, created a new Guinness World Record. During the recording of the songs in Dari and Pashto, and Balochi, I made up my mind that I should visit Afghanistan and perform these songs of peace for the people of Afghanistan. Thanks to Mr Hamid Reza, of Kandahar who translated the song into Dari and Pashto.

It was during my chatting with my childhood friend, Mr PVV Ramaraju, a senior in the college, now working as CEO of Maiwandbank of Afghanistan, requested me to visit Afghanistan and perform for Indians. I felt so happy and thanked him for the invitation. I told him that I would not come as an artist; I would like to visit Afghanistan as a Peace Activist and Singer. Later, he called me and said that he wanted to organize an Indo-Afghan friendship concert. I felt very happy and said “make arrangements”. Within two days they sent the invitation from Maiwandbank inviting me as Guest of Honor for their celebrations of Ed and Peace.

I informed them that I would perform a peace concert by singing the Gandhian Philosophy of Satyagraha as songs in Dari, Pashto and Balochi languages.

I left for Delhi on 17th Sep 2009 and applied for the Visa; I got it on same day. I explained about my Peace Mission in Afghanistan to the dignitaries of Consulate of Afghanistan. They congratulated me on my mission and also the songs that I composed in their local languages.

As soon as I reached Hyderabad, my friends, relatives, fans, wellwishers discouraged my decision to visit Afghanistan on Peace Mission. They were very unhappy and requested me not go to Afghanistan because situation is very bad. I explained to them that “situation is not good that is why that great country needs a peace message from artists like me”. I have received a flood of phone calls from all my fans all over the world expressing their concern for me. But many of my followers felt so excited about my decision. I know that I would risk my life. Taking the Message of Peace to Afghanistan, a dangerous territory, is a Herculean task. But I have the courage of my convictions which won over their apprehensions.

At the Destination…

I was well received by Mr Rama Raju ,CEO Maiwandbank, Mr Siva Prasad, IO Global Solutions at Kabul International Airport on 23 sep.

As soon as I landed, I was shocked to notice lots of security men for every quarter kilometer holding AK 47 and latest weapons in their hands. Even in the airport I found lots of US Army and Air Force aircrafts, staff. Suddenly, I had a feeling, if I landed in the US!, watching so much of security force in Kabul.

I found lots of Private Security staff for many VIPs and opulent People at their houses with latest weapons.

I was given an accommodation in a Guest House with all Indian facilities like TV Channels, Indian Food and Pickles and so on.

I met Dr Fraidoon Noorjad, Chairman of Maiwandbank and discussed the 25th concert arranged by them. He introduced me to many Local VIPs.

Salaam Bugo…

I gave a concert on 25th of September in a private hall organized by Maiwandbank during their Ed and Peace day celebrations. I found almost two thousand Afghan citizens in the audience Gallery with a galaxy of VIPs and a crew of Media. I felt this should be a good opportunity to sing the songs that I composed in Dari, Pashto, Balochi languages. Prior to my show famous Afghan singer, Mrs Hangama entertained them in local languages. But I noticed audience waiting for my performance. At 3pm I began the performance. I sang a few Hindi, Urdu Ghazals and the songs that I composed on the Philosophy of Mahatama Gandhi in Dari, Pashto, Balochi, Italian languages. I composed a song in Dari Language on the glory of Afghanistan with help of a Guest House cook. I concluded my concert with the song on the glory of Afghanistan. After listening to the song ‘Salaam Bugo”, all two thousand audience gave a standing ovation to me. It was a great honor in my life. I emotionally kissed the holy sand of Afghanistan by remembering its history and relationship with our great India. My audio album “Doosti-Sol” (Peace songs in Dari, Pashto, Balochi, Urdu and Hindi languages), dedicated to Indo-Afghan friendship, was released by Dr Fraideen Noorjad ji, Chairman, Maiwandbank.

My way of rendering, message of the songs were highly appreciated by eminent people, Artists, Critics and Media. I should be thankful to the musicians of Afghanistan for their timely and befitting musical support.

Life in Afghan...

I started talking and enquiring with Afghans about their way of life. Dari and Pashto languages are widely spoken by Afghans. I found many Afghans were not showing interest in basic education too. They want to work for a few hours, earn money and enjoy. Many of them are working as Security men, Guards, Police, Drivers, Guest House Managers etc. I was surprised to know that they are paid in US Dollars.

I noticed that they are family persons, spending time with their families . They are completely Non-vegetarians.

They express so much of love and friendship for India. Many of them watch our Hindi TV serials, cinemas etc. I came to know that Hindi TV serial “Tulasi” has been dubbed into Dari language, and telecast in Afghanistan. It has highest viewership rating in Afghanistan. I have seen Hindi Pictures running in Kabul local film theatres.

Their culture is very similar to our culture. There is a lot of transformation taking place in Afghanistan. I noticed Women going to colleges for studies, wearing jeans, colourful dresses. Afghan women are serving the Govt. and also many institutions at higher level posts. In villages I observed that women wear Blue color Burakha and have minimum six to seven children around.

Stronger Bonding...

I had been to Cdr Masood Foundation to talk about service activities. I met Dr Faroojuddin, CEO and former minister for health. We discussed an MOU between Masood Foundation and Ghazal Charitable Trust to work on Health, Education, Peace, Women empowerment in Afghanistan.

I met His Excellency Sri Jayant Prasad, Ambassador of India in Afghanistan in his Residence. He has given me the appointment and I thanked him for his nice gesture. I have explained to him about my visit to Afghanistan on Peace Mission and role of Maiwandbank.

He was thrilled to know about my achievements and over whelmed with happiness. I presented my brochure and Doosti-Sol audio album to His Excellency.

Spreading Message...

By the advise of His Excellency Mr Jayant Prasad, I have received an invitation from Nelson Mandela Foundation of Peace from India, requesting me to participate and perform on 2nd October 2009 in Afghan-India-Pakistan women Peace conference in Kabul.

I accepted the great opportunity and performed in Dari, Pashto, and Urdu and Hindi languages at the inaugural meeting. The conference was well attended by delegates from Pakistan, Afghanistan, India, USA etc. I conveyed the message of Mahatma Gandhi’s Satyagraha Philosophy. I invited representatives of the three nations and presented my audio album ‘Doosti-sol” to them as token of peace and friendship.

In the evening at the Indian Embassy Auditorium with Afghan musicians I performed for Indians, Afghan and Pakistani audience the concert Organized by Indian Embassy. I gave a musical tribute to Mahatma Gandhiji in many world languages. Audience from various states of India requested me to sing in their respective languages. I sang the message song of Gandhi in Kashmiri , Punjabi, Haryanvi, Bhojpuri, Hindi, Urdu, Maarwaadi, Himachali, Tamil, Malayalam, Dari, Pashto, English, Italian, Spanish, Bengali, Telugu and many other languages. Auditorium has been a mini India with full of Indian spirit. I presented a few Hindi and Urdu Ghazals written by Sri Ravikanth Anmol, Munthaz Rasheed, Rohit Jain etc. At the end of the concert, I presented “Charminar memento’ to His Excellency. I was honored with Karzai Suit, and Masood Cap by the fans. I appealed to the audience about the need of peace in Afghanistan and role of Indians, those who are living in Afghanistan. His Excellency honored Mr Hamid Reza of Kandahar, the translator of the songs in Dari and Pashto languages.

His Excellency invited me for a Special Dinner arranged at his official Residence in the honor of Smt Saeed Ahmed, member Planning Commission of India. Many Ambassadors, Ministers, VIPs were present. His Excellency requested me to present a few Ghazals at well arranged mehfil. I presented a few nice songs in Dari, Pashto, Urdu languages.

I have been invited by Ministry of Foreign Affairs of Afghanistan to perform in International Non-Violence Conference at Baghe-Babur in Kabul on 4th Oct 2009 evening 7pm. I presented the songs with the message of Peace and Non-violence in Dari and Urdu languages. The Conference was attended by dignitaries from Iran, Iraq, Sri Lanka, Bangladesh, Tajikistan, Pakistan, Afghanistan, India and many. The venue was awesome in the full moon and I visited the tomb of the great Emperor BABUR.

During my visit to Afghanistan I met and presented the audio CD “Doosti-Sol” to Dr Abdulla Abdulla, founder of Abdulla party, Foreign Minister Dr. Rangeen Dadfar Spanta, minister for Higher Education Dr M Azam Dadfar, Husn Bano Ghazanfar, honorable minister for women and child welfare, Afghanistan, Dr Manoj Basnyat, UNO Country Director, Prof Geo Afghan A Rahman Ashraf, minister , Senior adviser, Abdul Qadeer Firat, Governor , Central Bank, French Ambassador Dr Jea d’ Amecourt, Famous Afghan singer Hangama, General Gia, Security Adviser Baba Jaan, Ambassadors of Various Nations and International NGO’s like Asia Foundation, Hope etc. They all appreciated and congratulated me on the efforts that I am making for the Peace process in Afghanistan with songs of Peace and Music

Need of the Hour...

I wanted to go to Kandahar and also make a peace walk in Kabul; many Diplomats, and Afghans did not encourage me to do so. That was the only thing I could not do during my visit.

I expressed

with many that one should work for the peace only in the path of Non-violence. I told them one can win a land with violence but not the hearts of the people. I felt Afghanistan has been experiencing the War for more than 4 decades. No one bothered about their progress and development. Death is no more a calamity in their view; such is the resolute state of mind of the people there.

We have to give them Love and Empathy. We have to give them the Empowerment. We have to show them a world with Peace, Humanity and a beautiful tomorrow for their Kids. Afghans are very hospitable, courteous and loyal.

I had been to the universities and addressed the students. They want to work for their country for its Peace and Harmony. They have so many dreams and they want to achieve them with having faith in humanity, peace and brotherhood.

Afghanistan needs lots of support from Health care institutions, various NGOs. I have seen people those who were wounded, physically disabled during the war and various bomb blasts. Saddest specter was I saw the deserted war tanks once rang the death knell in their lives. The brown earth seemed to become purple with blood of the innocent Afghans, who have been victimized by war.

Bomb blasts are no more a threat to them, They all made up their mind in such a way that death is an everyday affair. I said in one of my concerts “The Peace in Afghanistan will pave the way for World Peace”

A few of Afghans in our close meetings appreciatively said’ Dr Ghazal Srinivas ‘s efforts for peace in this country are laudable. Every Afghan will appreciate his selfless mission in Afghanistan. Many nations arrived into our country for the peace with weapons and tankers. But Ghazal Srinivas arrived with songs of peace. We need his songs very much. All Afghans will give thought to Srinivas’ Peace message.

I remembered a few of a poem I read:

'Breathes there the man, with soul so dead

who never to himself hath said.

This is my own, my native land!'

Encomiums

As a token of appreciation I have received for my Peace Mission to Afghanistan, I quote a few e-mails I have received from the dignitaries

Dear Friend Dr. Ghazal:

It was pleasure meeting you and hope you enjoyed your trip to Kabul. Every one is really pleased and thankful for your peace and non-violence massages. As you know after three decades of war and devastation , we need to cultivate and promote the culture of peace and democracy in the country and will take time to do so, but your Ghazal and inspiration will motivate us to expedite the process of peace building. So I wish you health , happiness and patience in order to have your time to time inspiration .

Best of luck,

Feroz

CEO Masood Foundation

Former minister for Health

Afghanistan

Dear Dr. Ghazal Srinivas,

Sallam And billion Sallam from MoHE Kabul Afghanistan:

It was nice meeting you in Kabul, Afghanistan in Indian Embassy. As you mentioned Afghan people are kind perhaps Indians are kind also and we are having good contacts in every Field with them and I appreciate their help in every section.

I really appreciate your great work for peace process in Afghanistan.

Inshallah we will be waiting for you again in Afghanistan and thanks from your nice and kind words.

Hope you will have joyful and restful life in your country.

Minister of Higher Education

Kabul, Afghanistan

--- Thank you Dr. Srinivas for your good wishes.

I wanted to let you know how much your ode to Afghanistan was appreciated by the Afghan Foreign Minister, Dr. Rangeen Dadfar Spanta, and all his guests assembled at the Bagh-e-Babur on 4th October evening, under the full moon! It was a fitting finale to the Conference convened by the Afghan Ministry of Foreign Affairs to commemorate the International Day of Non-Violence.

Your performance in Indian Embassy and also at Women’s Peace conference on 2nd of October touched the hearts of audience. your selfless mission is highly appreciated by people of Afghanistan. The path of Music and songs that you have chosen for Peace Process in Afghanistan is highly laudable.

We shall look forward to seeing you here again.

with warm regards,

Jayant Prasad.

Ambassador of India in Afghanistan

Bravo Indians…

During my stay in Kabul I had been to “Asamayee temple” and had darshan of Durga Mathaa and also Lord Shiva. The traditional Poojari, Mr Narendra Sarma told me that this temple was built five thousand years ago. He said lakhs of pilgrims used to visit this temple in yester years but now hardly anyone seen here in this premises.

Many Indians are working in Afghanistan at various levels. But I have to salute to them for their great bold heart. Life in Afghanistan is just 'every minute bonus'. Leaving their families in motherland and working in a country, branded as 'danger zone' is a great courageous act and hard task also.

I am happy that I met many musicians of Afghanistan, people, poets very closely and understood their emotions, sentiments and feelings. Many peace activists approached me and showed their willingness to work with me on peace process in Afghanistan in coming future.

For my next visit in 2010 to Afghanistan, I will be going with a great epic audio and video album “Afghan Vatan Salaam Bugo’ in Dari language. It will portrait the hope and dreams of the children of Afghanistan for their country and its progress.

I felt very happy after having an MOU between Maiwandbank and my Ghazal Charitable Trust to give support to Afghans on Medical care and Empowerment.

I had received dry fruits as gifts from local fans to carry with me to India.

Heartfelt Thanks…

I should be thankful to Mr PVV Rama Raju, CEO Maiwandbank, Mr Murali Reddy and Mr Siva Prasad of IO Global solutions, Mr Ajay and His Excellency for supporting my Peace mission in Afghanistan. I should be grateful to Dr Noorjad ji and Kam Airlines for their participation in the mission. I am happy that thousands of Doosti-Sol Cds have been distributed in Afghanistan and now my songs on peace are resonating in the hearts of the Afghans.

I take this opportunity to share with you that Afghanistan Indian Association has contributed Rs 2-50 Lakhs for the Flood victims of Andhra Pradesh. We have decided that amount to be spent for distribution of Sarees and Blankets at Kotikalapudi village of Krishna District. Hats off to Indians in Afghanistan.

Now, Afghanistan is no more a strange country to me. I won so many friends and fans. Though there are critical living conditions in Afghanistan, still there is ray of hope for a peaceful tomorrow.

With lots of happiness and soulful determination for the Peace in the world I returned to India on 5th of Oct 09.

My Mission to Afghanistan is not completed. I made a few first steps on the Afghan land. There is a Long way to go for the Peace. Peace is not a statement to say or to write, Peace is way of Life, Journey, Nature and a RELIGION.

Mission Continues...

My foot steps and songs, words and wealth, vision and wisdom always think about Peace in the world. My Journey to Afghanistan added a new dimension to my thought process for the World Peace.

If peace is our dream, why weapons in our hands???!!! If peace is our hope, why Bombs in our armory??? Bread or Bomb?

I wish we would see a better tomorrow in Afghanistan...

I am waiting for a beautiful and peaceful sunshine in Afghanistan..

Dreaming to go back to meet my brothers and sisters of Afghanistan soon…

I muse, recalling wonderful lines of a verse...

'And there's another country. I've heard of long ago,

Most dear to them that love her, most great to them that know;

We may not count her armies, we may not see her king;

Her fortress is a faithful heart, her Pride is suffering,

And soul by soul and silently her shining bounds increase,

And her ways are ways of gentleness and all her paths are peace...

Yes! I am here in India, but my message of peace and Love, Humanity and Harmony is dwelling in the hearts of the Afghans. Marks of my Peace Mission in Afghanistan are quiet visible in the hope of the young generation of Afghans.

I went, I saw, I was conquered by the love of Afghans

Just waiting for 2010 to come and drive me and my eight years old daughter Sanskrithi towards a great Land of Love and Hospitality to sing the Peace

“ peace is eternal “

Bye

Dr Ghazal Srinivas

www.ghazalsrinivas.com

098490 13697

అపజయాలన్నీ అవకాశాలే

2009-10-06T08:34:00.000+05:30

అపజయాలన్నీ అవకాశాలే
	ఈ జన్మలో మావాడు టెన్స్ క్లాసు పాసవుతాడనే నమ్మకం నాకు ఆవగింజంత కూడా లేదు. అంటూ ఉస్సూరుమని కూర్చుంది ఓ తల్లి. మధ్యపాపిడితో పెద్ద బొట్టుతో లూజ్ షర్ట్ వేసుకుని, బెదురు చూపులతో ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు కొడుకు. ఇప్పటికి ఎన్నిసార్లు టెన్త్ పరీక్ష రాశాడు? అని అడిగాడు. రెండుసార్లు రాశాడు. వీడి బుర్రలో ఏదైనా విషయం ఉంటేనే కదా రాయటానికి. బుర్రనిండా మట్టి... మట్టి తప్ప ఏమీ లేదు. చచ్చీచడీ ఫీజులు కడుతున్నాం. వీడెళ్ళి అక్కడ సున్నాలు చుట్టి వస్తున్నాడు. అంది కోపంగా! కొడుకు మౌనంగా తల దించుకుని వింటున్నాడు. మరి ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకువచ్చారు? అతను పాసవడనే విశ్వాసం మీకు బాగా ఉంది కదా! పైగా బుర్రనిండా మట్టి ఉంటుందంటున్నారు? అన్నాను గంభీరంగా. ఆహా..అది కాదు..మీరు చెప్తే పాసవుతాడేమోనని. అయినా నా బాథ మీకెలా తెలుస్తుంది. మా ఆడబడుచు కొడుకు ఫస్ట్ టైమే, ఫస్ట్ క్లాసులో పాసయ్యాడు. మరి వీడికేం రోగం? అప్పటికి అడిగినవన్నీ అమరుస్తున్నాం. తిన్నది అరక్క ఇలా అయ్యాడు! మీరిలాంటి వాళ్ళని బాగుచేస్తారని విన్నాను. వీడికి చదివేయోగం ఉందా లేదా చెప్పండి! అంది మండిపడుతూ. ఆవిడ మాటలు విన్నాక, ఆమెది అథారిటేరియన్ పర్సనాలిటీ అని తెలిసిపోయింది. ఆ కోవకు చెందినవారు ఎదుటివారికి విలువ ఇవ్వరు. తాము చెప్పిందే కరెక్ట్ అని అనుకుంటారు. అదే తత్త్వంతో భర్తని, కొడుకుని వాజెమ్మలుగా జమకట్టింది. ఇక ఈవిడతో మాట్లాడి లాభం లేదని, అబ్బాయితో సంభాషణ ప్రారంభించాను. మీ అమ్మ అన్నట్లుగా, నువ్వు కూడా ఈ జన్మలో పరీక్ష పాసవ్వలేవని అనుకుంటున్నావా? అని అడిగాను. నాకూ అలాగే అనిపిస్తోంది. నా బుర్రలో ఏమీ లేదని నాక్కూడా అనిపిస్తోంది. పైగా రెండుసార్లు తప్పినవాడిని, మళ్ళీ వెళ్ళటం అనవసరం.వెళ్ళినా కూడా గ్యారంటీగా ఫెయిల్ అవుతాను. అన్నాడు అపారమైన విశ్వాసంతో. అలాగా! సరేలే వచ్చే వారంలో రెండు రోజులు నీతో మాట్లాడి, నీమీద నీకు విశ్వాసం కలిగిస్తాను. అంతవరకు నువ్వు మళ్ళీ పరీక్ష గురించి ఆలోచించకు! అని చెప్పి అతని తల్లితో అమ్మా! మీరు మీవాడికి నెగెటివ్ సజెషన్స్ ఇవ్వకండి.! పరీక్ష గురించి, ఫెయిలవడం గురించి, మీ ఆడబడుచు కొడుకు పాసవడం గురిమ్చి... ఇలా అతనికి సంబంధించిన ఏ విషయాలనూ ప్రస్తావించకండి. అతనిలోనిలోపాలను ఎత్తి చూపే బదులు, మంచి గుణాలను నేర్పండి! అని చెప్పి పంపాను. ఇది జరిగిన రెండు రోజులకు, అనుకోకుండా చుట్టాలతో కలసి ఒక సర్కస్ చూడటానికి వెళ్ళాల్సివచ్చింది. పిల్లలంతా కేరింతలతో నానా హంగామా చేస్తున్నారు. టిక్కెట్లు ఇవ్వడం ఇంకా ప్రారంభించలేదు. సరే, ఏదో కాలక్షేపం చేద్దమని సర్కస్ గుడారం పక్కన కట్టి ఉంచిన ఏనుగులను చూడటానికి వెళ్ళాను. అంకుల్, అంటూ చెయ్యి తీసుకుని షేక్ హ్యాండ్ ఇవ్వబోతుంటే ఎవరా అని చూశాలు. రెండుసార్లు టెన్త్ ఫెయిలయ్యిన అబ్బాయి. అతనూ సర్కస్ చూడటానికి వచ్చాడు. ఇద్దరం ఏనుగులవైపు వెళ్ళాము. పెద్ద పెద్ద ఏనుగులు నాలుగు, చిన్నవి రెండూ ఉన్నాయి. వాటిని చూస్తూనే ఆ అబ్బాయి, నా చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని, అంకుల్ అక్కడ అంత పెద్ద ఏనుగుని చిన్న తాడుతో కట్టారు. అది కాని కాలు విదిపితే మన గతి ఏమవుతుంది? అటువైపు వద్దు రండి! అని పక్కకు లాగాడు. అక్కడ చూస్తే చిన్న ఏనుగుని బలమైన చెయిన్లతో కట్టి ఉంచారు. దాంతో మరీ టెన్షన్ పడాడు. అంకుల్ వీళ్ళూ ఎంత పొరపాటు చేశారో మీరు గమనించారా? పాపం బుజ్జి ఏనుగుని బలమైన సంకెళ్ళతో బంధించారు. కొండంత ఏనుగుని గడ్డిపోచలతో పేనిన తాడుతో కట్టిపడేశారు. ఆ చిన్నది బాధపడటం మాట అటుంచి, పెద్ద ఏనుగు కాని కాలు గుంజితే, ఈ గుడారమ్ నేలమట్టమవదూ? ఇంత పెద్ద సర్కస్ కంపెనీకి ఇంత చిన్న విషయం తెలీదా? మనం పోదాం రండి.. అన్నాడు కంగారుగా. ఆ అబ్బాయికి కౌన్సిలింగ్ చేయడానికి మంచి అవకాశం లభించింది నాకు. ఇద్దరం బయటకు వచ్చాక అతనికి చెప్పాను. సర్కస్ వాళ్ళు చేసింది కరెక్టే. చిన్న ఏనుగుని సంకెళ్ళతోనే కట్టాలి. దాన్ని పుట్టినప్పటి నుండీ సంకెళ్ళతోనే బంధిస్తారు. ఆ గున్న ఏనుగు తప్పించుకోవడానికి సకలవిధాల ప్రయత్నిస్తుందట. ఎంత ప్రయత్నం చేసినా లాభం లేదని తెలిశాక చివరకు, అంటే రెండేళ్ళకు ఆ ప్రయత్నం విరమిస్తుంది. అది గుర్తించిన మావటివాడు, ఆనాటినుండీ దాన్ని గడ్డిపోచలతో కట్టినా అది ఆవగింజంత ప్రయత్నం కూడా చేయదు. చచ్చే వరకూ దానికి తప్పీంచుకొవాలనే ఆలోచనే రాదు. ఎందుకంటే ఎంత ప్రయత్నం చేసినా లాభం లేదు,పైగా రెండేళ్ళు ప్రయత్నం చేశాను కదా అనుకుంటుందట! అన్నాడు. ఓహో అలాగా! అన్నాడు ఆశ్చర్యపోతూ.. నీపని కూడా ప్రస్తుతం అలాగే ఉంది. అది జంతువు కాబట్టి రెండేళ్ళూ ప్రయత్నించి ఊరుకుంది. మనం మానవులం. భగవంతుడు మనకు బుద్ధి ఇచ్చాడు. మనకు ఆలోచించే శక్తి ఉంది. కాబట్టి మళ్ళి ప్రయత్నం చేస్తే ఏదైనా సాధించవచ్చు. అపజయాలను అవకాశాలుగా మార్చుకోవాలి. నువ్వు ఈసారి పరీక్ష రాయి. విజయం నీదే అన్నాను. ఆ అబ్బాయి మళ్ళీ నాకు నాలుగేళ్ళు కనబడలేదు. మొన్న మద్రాసు ఐ.ఐ.టి. లో సాంస్కృతిక కార్యక్రమానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ ఉన్నాడు. ఇంజనీరింగ్ రెండో సంవత్సరం చదువుతున్నాడట. వచ్చి కలిసి కృతజ్ఞ్తతలు తెలిపాడు.

అప్పగింతల పాటల్లో కౌన్సిలింగ్

2009-07-01T13:57:00.001+05:30

పాతికేళ్ళ క్రితం జరిగిన పెళ్లిళ్లకూ, ఈ రోజుల్లో పెళ్లిళ్లకూ తేడా చూస్తే, అనేక ఆశ్చర్యకర, అనూహ్యమైన, ఆందోళన కలిగించే విషయాలు తెలుస్తాయి. పూర్వం ఉమ్మడి కుటుంబాలలో పెళ్ళికి ముందు మేనమామలూ, బాబాయిలూ,మేనల్లుడికీ, మేనత్తా,ఇతర ముత్తయిదువలూ మేనకోడలికీ, ప్రీమారిటల్ కౌన్సిలింగ్ చేసేవారు.అప్పగింతల పాటల్లో అనేక సజెషన్లున్నాయి. అవి పదేపదే పాడి, వాళ్ల మనసు మీద రిజిస్టరు చేస్తుంటారు."హాయిగా ఆలుమగలై కాలం గడపాలి/వెయ్యేళ్లు మీరు అనుకూలంగా ఒకటై బతకాలి/ఇరుగమ్మలు పొరుగమ్మలతో ఇంటి సంగతులు అనవద్దు/ ఇల్లాలే ఇంటికి వెలుగని ఎల్లప్పుడు తెలియాలి/ సంసారపు బండికి మీరే చక్రాలై తిరగాలి/ శరీరాలు వేరే కానీ మనసొకటై మసలాలి/ సుఖమైన, కష్టమైనా సహనంతో మెలగాలి/ పతి ఇంట్లో బంధుజనాల అభిమానం అభిమానం పొందాలి/ తరుణం దొరికిందే చాలని తలగడ మంత్రం చదవొద్దూ/ చీరలు నగలిమ్మని భర్తని చీటికీమాటికీ అడగొద్దు/అత్తింటను అదిరిపాటుతో పుట్టింటిని పొగడద్దు."ఇలాంటి అప్పగింతల పాటలు ఇంటా, బయటా, సినిమాల్లో కూడా వుండడంతో పెళ్లికూతురు, తాను అత్తవారింట్లో అడ్జస్ట్ అయితీరాలనే నిర్ణయంతో తనను తాను నియంత్రించుకుంటుంది. దానివల్ల చీటికీమాటికీ అలిగి పుట్టింటికి పోవడం వుండదు. ఆ పాటలోనే మరోచోట ఇలా అన్నారు - "అత్తామామల అనుమతితోనే అమ్మ అమ్మమ్మలను చూడాలి/ అది కూడా అల్లుడితోనే ఆనందంగా ఆడుతూపాడుతూ కలిసిరావాలి."ఇటువంటి సజెషన్ వల్ల పదేపదే పుట్టింటికి పరుగెత్తడం తగ్గుతుంది. ఒకవేళ అలా వెళ్లినా, తల్లిదండ్రులు నచ్చజెప్పి తిరిగి అత్తవారింట్లో దింపేవారు. అయితే ఇప్పటి రోజుల్లో చిన్నతగాదాలకు కూడా అలా అమ్మాయి ఇంటికి రాగానే సపోర్టు చేయటంతో, ఆ అమ్మాయికి సానుభూతి లభించి, తన సమస్యలను పరిష్కరించుకునే ప్రయత్నం చేయడం లేదు. నిజానికి అమ్మాయికి ఆ సమయంలో ధైర్యం చెప్పి, సమస్యను పరిష్కరించుకునే సజెషన్లు ఇస్తూ, "నీ ఇంటిని నువ్వే చక్కబెట్టుకోవాలి. మేము నిన్ను దూరం నుంచే సపోర్టు చేయగలం" అని నచ్చజెప్పగలిగెతే, పరిస్థితి మరో విధంగా వుంటుంది.కొత్తకోడళ్లను అత్తలు ఆరళ్లు పెట్టినా భరించిపడివుండమనీ, ఒంటి మీద కిరోసిన్ పోసి తగలబెట్టినా నోరు మూసుకునుండమనీ కాదు. అలాంటి అత్తలను ఎదిరించవచ్చు, శిక్షించవచ్చు, పోలీసులకు పట్టించవచ్చు. అమ్మాయి కట్నం తేలేదనీ, పెళ్లిలో మర్యాదలు చెయ్యలేదనీ ఆడిపోసుకునే అత్తలను ఎవ్వరూ సమర్ధించరు. కానీ చిన్నచిన్న విషయాలకు సర్దుబాటు చేసుకోలేక భర్తతో పోట్లాడి, విడాకులు తీసుకోడానికి సిద్ధపడుతున్న వారున్నారు. భార్యాభర్తల కలహాలను పెద్దవారికి తెలియకుండా వారిలోనే సర్దుకుపోవాలంటే, ఇరుపక్షాల పెద్దలూ, తమ జోక్యం తగ్గించుకోవటం మంచిది.అత్తాకోడళ్ల మధ్య కలహాలు రావడానికి ఏకారణం, అబ్బాయి మీద గల అపారానురాగమే. ఆ పొసెసివ్ నెస్ వల్ల తన భర్త తనకే సొంతం అని కోడలూ, తన కొడుకుని తల్లీ గొడవలు పడుతుంటారు.భార్యాభర్తల కాపురం ఓ బండిలాంటిది. ఇద్దరూ చక్రాల్లా సమవేగంతో సాగాలి. భాద్యతలనే బరువులనూ, ప్రయాణికుల్లాంటి తల్లిదండ్రులనూ కొంతకాలం మోయవలసివస్తుంది. దానికి భార్యాభర్తల్లో ఏ ఒక్కరూ నిరాకరించినా, బండి ముందుకు సాగదు.ఇటీవలి కాలంలో అమెరికన్ సైకాలజిస్టులు మేరేజికౌన్సిలింగ్ కు వచ్చిన భార్యాభర్తలను కలిసి డాన్సు నేర్చుకోమనీ, టెన్నిస్ ఆడమనీ సలహా ఇస్తున్నారు. డాన్సు చేసినప్పుడు, స్టెప్స్ వేసినప్పుడు, ఒకే పద్ధతిలో కలిసివెయ్యడం, చెయ్యి అందించినప్పుడు అందుకోవడం, పడిపోతుంటే పట్టుకోవడం వంటివి వుంటాయి. టెన్నిస్ ఆటలోనూ ప్రత్యర్ధుల మీద విజయం సాధించడానికి పరస్పరసహకారం చాలా అవసరం. వీటి వల్ల భార్యాభర్తల మధ్య అవగాహన, ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడడం జరుగుతాయని ప్రయోగాల్లో తేలింది.

అప్పగింతల పాటల్లో కౌన్సిలింగ్

2009-07-01T13:57:00.000+05:30

‘బద్దకమే మన శత్రువు!’

2009-05-31T14:45:00.000+05:30

‘బద్దకమే మన శత్రువు!’

- డా బి.వి. పట్టాభిరాం

మీ ఆలోచనలు మిమ్మల్ని అందలానికి ఎక్కించగలవు.లేదా అధఃపాతాళానికి తోసెయ్యగలవు"-అనే విషయాన్ని ఆర్యులు ఏనాడో చెప్పారు. అదే ఈనాడు సైకాలజీ రంగంలో ’థాట్ మేనేజ్ మెంట్’ అనే ఒక శాస్త్రంగా అభివృద్ధి చెంది, ఎందరో ఉద్యోగులకూ, వ్యాపారస్తులకూ, తమకు తాము ప్రేరణ కలిగించుకోవటానికి దోహదపడుతూంది. హార్ట్ ప్రాబ్లెమ్ కన్నా థాట్ ప్రాబ్లమ్ ప్రమాదమని అందరూ గుర్తించాలి. ప్రతి వ్యక్తీ తనను తాను ప్రేరణ కలిగించుకుంటే అద్భుతాలు చేయవచ్చు.

బిల్ గేట్స్ ఒక సాధారణ ఉద్యోగిగా వున్నప్పుడు, ఐ.బి.ఎమ్ వారు పేపర్లో ఇచ్చిన ఒక ప్రకటన చదివిన బిల్ గేట్స్, తనను తాను ప్రేరణ కలిగించుకుని తన తల్లితో తాను ఆ ప్రోగ్రాం కొనబోతున్నాడని ఆత్మ విశ్వాసంతో చెప్పేశాడు. ఆ ప్ర్తోగ్రాం పేరే ఎమ్మెస్ డాస్. ఈ ప్రోగ్రాం నేడు ప్రతి కార్యాలయంలోనూ ఎంతో ఉపయోగకరంగా వుంది.

ఆంధోనీ రాబిన్స్ అనే వాక్యూమ్ క్లీనర్ లు అమ్మే చిరుద్యోగి, సంపాదన సరిపోక, హోటల్లో డిష్ వాషర్ గా పని చేసేవాడు. ఎన్.ఎల్.పి.లో శిక్షణ తీసుకుని "నేనూ అనుకున్నది సాధించగలను"అనుకుని కేవలం నాలుగేళ్లలో కోట్లకు పడగలెత్తాడు. అతను, ప్రతి వ్యక్తీ తనలో దాగివున్న శక్తిని తెలుసుకుని, వాటికి పదును పెట్టే ప్రక్రియనూ, ఆలోచనలను క్రమబద్దీకరించే విధానాన్నీ నేర్పి, బద్దకాన్ని జయించే చక్కని చిట్కాలూ చెప్పాడు.

‘జాస్, జురాసిక్ పార్క్’వంటి హిట్ చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించిన స్పీల్బర్గ్ ఒక సంధర్భంలో మాట్లాడుతూ, "పాజిటివ్ థాట్స్ ను ఆదరించి నెగెటివ్ థాట్స్ ను పక్కన పెడితే ఎవరైనా విజయం సాధించవచ్చు. కానీ చాల మంది ప్రతికూల (నెగెటివ్) ఆలోచనలను భయంకరంగా ఊహించుకుని, విజయానికి దూరంగా వెళ్లిపోతున్నారు. అటువంటి వ్యక్తులున్న సంఘంలో ఎటువంటి అభివృద్ధీ జరగదు" అన్నారు. సినిమా రంగంలో స్పీల్ బర్గ్ తీసుకున్న సాహసోపేతనిర్ణయాలు అతనికి ఎంత గొప్ప పేరు తెచ్చిపెట్టాయో మనకు తెలిసిన విషయమే.

ఈనాడు ప్రపంచంలో నంబర్ వన్ మెజీషియన్ గా పేరున్న డేవిడ్ కావర్ ఫీల్డ్ మేజిక్ రంగంలో చెయ్యని ఫీట్ లేదు. లిబర్టీ స్టాచ్యూను మాయం చెయ్యడం, గదిలో బంధిస్తే బయటికి రావడం వంటి ప్రదర్శనలు అతనికి ఎంతో పేరు తెచ్చిపెట్టాయి. అతను మెదట్లో ఒక మేజిక్ వస్తువులు అమ్మే కంపెనీలో పని చేసేవాడు. ప్రతి రోజూ ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు వెళ్లి సాయంకాలం ఆరుదాకా వుండేవాడు. ఒక రాత్రి బాగా అలిసిపోయి పడుకుంటూ ఉదయం ఆరు గంటలకు లేవాలని అలారం పెట్టుకున్నాడట. ఆ అలారం పదేసి నిమిషాల వ్యవధితో ఆరుసార్లు మోగింది. ఉదయం మొదటి అలారం మోగగానే ఠపీమని నొక్కేసి, ఇంకా ఐదు అలారాలు వునాయి కదా అని మళ్లీ పడుకున్నాడట. అలా ఆరుసార్లూ జరిగింది. చివరికి అతను లేచేసరికి మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట అయింది. ధైర్యం తెచ్చుకుని ఆఫీసుకి వెళ్లాడు. అక్కడ ఎందరో కస్టమర్లు అతని రాక కోసం ఎదురుచూస్తునారు. గబగబా అందరితోటీ మాట్లాడి వారి పనులు చేసేశాడు. సాయంకాలం ఇంటికెళ్లే సమయానికి టేబుల్ మీద, అతని బిల్లు సెటిల్ చేసిన కాగితాలు, చెక్కు, ఉద్యోగం నుంచి తీసేసిన ఉత్తరం వున్నాయి. ఆ సంఘటన అతని జీవితం మీద చాలా ప్రభావం చూపింది. తన బద్ధకమే తన ఉద్యోగం ఊడగొట్టిందని భావించి, ఆనాటి నుంచీ మనసుకు ఎదురుతిరిగి బద్దకాన్ని జయించి స్వయం ప్రేరణ కలిగించుకుని అనేక అద్భుతాలు చేశాడు.

సైకాలజీ రంగంలో ’ప్రేరణ’ గురించి అనేక ప్రయోగాలు నిర్వహించిన మేథావులెందరో వున్నారు. ప్రతి జీవిలోనూ, తనను తాను ప్రేరణ కలిగించుకునే శక్తి వుందనీ, దాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవలసిన బాధ్యత వుందనీ తెలిపారు. ఒక సైకాలజిస్టు ఒక చింపాంజీతో చేసిన ప్రయోగం అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. అతను ఒక చింపాంజీని గదిలో రోజంతా ఆహారం పెట్టకుండా సాయంకాలం ఆ గదిలో పైనుంచి మూడు అరటిపళ్ళు వేలాడదీశాడు. ఆ చింపాంజీ ఆ పళ్లు అందుకోవాలని శతవిధాల ప్రయత్నించి, చివరికి, అలిసిపోయి పడుకుంది. బద్ధకంతో చాలాసేపు అలాగే వుండిపోయింది.కొంత సేపటికి ఏమనుకుందో ఏమో, ఆ గదిలో పడివున్న ఒక ప్యాకేజీ డబ్బాలను తెచ్చి, ఒకదాని మీద ఒకటి పేర్చి, చివరికి ఆ పళ్లు అందుకుని అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది.

జంతువులు కూడా ఇలా స్వయంప్రేరణ కలిగించుకుని అనుకున్నవాటిని సాధిస్తూంటే, నేటి యువతరంలో అధికశాతం ఇంకా తల్లిదండ్రుల మీద ఆధారపడటం, తమకు తల్లిదండ్రులు అవసరమైనవి సమకూర్చలేదని సాధిస్తూ, తమ గమ్యాన్ని చేరుకోలేకపోతున్నారు. ఈ సత్యాన్ని యువత గుర్తించి మేలుకోవలసిన సమయం ఆసన్నమైంది. చివరలో చితించి లాభం లేదు.!

బద్దకమే మన శత్రువు!

2009-05-11T10:28:00.000+05:30

బద్దకమే మన శత్రువు!

మీ ఆలోచనలు మిమ్మల్ని అందలానికి ఎక్కించగలవు.లేదా అధఃపాతాళానికి తోసెయ్యగలవు"-అనే విషయాన్ని ఆర్యులు ఏనాడో చెప్పారు. అదే ఈనాడు సైకాలజీ రంగంలో ’థాట్ మేనేజ్ మెంట్’ అనే ఒక శాస్త్రంగా అభివృద్ధి చెంది, ఎందరో ఉద్యోగులకూ, వ్యాపారస్తులకూ, తమకు తాము ప్రేరణ కలిగించుకోవటానికి దోహదపడుతూంది. హార్ట్ ప్రాబ్లెమ్ కన్నా థాట్ ప్రాబ్లమ్ ప్రమాదమని అందరూ గుర్తించాలి. ప్రతి వ్యక్తీ తనను తాను ప్రేరణ కలిగించుకుంటే అద్భుతాలు చేయవచ్చు.బిల్ గేట్స్ ఒక సాధారణ ఉద్యోగిగా వున్నప్పుడు, ఐ.బి.ఎమ్ వారు పేపర్లో ఇచ్చిన ఒక ప్రకటన చదివిన బిల్ గేట్స్, తనను తాను ప్రేరణ కలిగించుకుని తన తల్లితో తాను ఆ ప్రోగ్రాం కొనబోతున్నాడని ఆత్మ విశ్వాసంతో చెప్పేశాడు. ఆ ప్ర్తోగ్రాం పేరే ఎమ్మెస్ డాస్. ఈ ప్రోగ్రాం నేడు ప్రతి కార్యాలయంలోనూ ఎంతో ఉపయోగకరంగా వుంది.ఆంధోనీ రాబిన్స్ అనే వాక్యూమ్ క్లీనర్ లు అమ్మే చిరుద్యోగి, సంపాదన సరిపోక, హోటల్లో డిష్ వాషర్ గా పని చేసేవాడు. ఎన్.ఎల్.పి.లో శిక్షణ తీసుకుని "నేనూ అనుకున్నది సాధించగలను"అనుకుని కేవలం నాలుగేళ్లలో కోట్లకు పడగలెత్తాడు. అతను, ప్రతి వ్యక్తీ తనలో దాగివున్న శక్తిని తెలుసుకుని, వాటికి పదును పెట్టే ప్రక్రియనూ, ఆలోచనలను క్రమబద్దీకరించే విధానాన్నీ నేర్పి, బద్దకాన్ని జయించే చక్కని చిట్కాలూ చెప్పాడు.’జాస్,జురాసిక్ పార్క్’వంటి హిట్ చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించిన స్పీల్బర్గ్ ఒక సంధర్భంలో మాట్లాడుతూ, "పాజిటివ్ థాట్స్ ను ఆదరించి నెగెటివ్ థాట్స్ ను పక్కన పెడితే ఎవరైనా విజయం సాధించవచ్చు. కానీ చాలామంది ప్రతికూల (నెగెటివ్) ఆలోచనలను భయంకరంగా ఊహించుకుని, విజయానికి దూరంగా వెళ్లిపోతున్నారు. అటువంటి వ్యక్తులున్న సంఘంలో ఎటువంటి అభివృద్ధీ జరగదు" అన్నారు. సినిమా రంగంలో స్పీల్ బర్గ్ తీసుకున్న సాహసోపేతనిర్ణయాలు అతనికి ఎంతో గొప్ప పేరు తెచ్చిపెట్టాయో మనకు తెలిసిన విషయమే.ఈనాడి ప్రపంచంలో నంబర్ వన్ మెజీషియన్ గా పేరున్న డేవిడ్ కావర్ ఫీల్డ్ మేజిక్ రంగంలో చెయ్యని ఫీట్ లేదు. లిబర్టీ స్టాచ్యూను మాయం చెయ్యడం, గదిలో బంధిస్తే బయటికి రావడం వంటి ప్రదర్శనలు అతనికి ఎంతో పేరు తెచ్చిపెట్టాయి. అతను మెదట్లో ఒక మేజిక్ వస్తువులు అమ్మే కంపెనీలో పని చేసేవాడు. ప్రతి రోజూ ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు వెళ్లి సాయంకాలం ఆరుదాకా వుండేవాడు. ఒక రాత్రి బాగా అలిసిపోయి పడుకుంటూ ఉదయం ఆరు గంటలకు లేవాలని అలారం పెట్టుకున్నాడట. ఆ అలారం పదేసి నిమిషాల వ్యవధితో ఆరుసార్లు మోగింది. ఉదయం మొదటి అలారం మోగగానే ఠపీమని నొక్కేసి, ఇంకా ఐదు అలారాలు వునాయి కదా అని మళ్లీ పడుకున్నాడట. అలా ఆరుసార్లూ జరిగింది. చివరికి అతను లేచేసరికి మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట అయింది. ధైర్యం తెచ్చుకుని ఆఫీసుకి వెళ్లాడు. అక్కడ ఎందరో కస్టమర్లు అతని రాక కోసం ఎదురుచూస్తునారు. గబగబా అందరితోటీ మాట్లాడి వారి పనులు చేసేశాడు. సాయంకాలం ఇంటికెళ్లే సమయానికి టేబుల్ మీద, అతని బిల్లు సెటిల్ చేసిన కాగితాలు, చెక్కు, ఉద్యోగం నుంచి తీసేసిన ఉత్తరం వున్నాయి. ఆ సంఘటన అతని జీవితం మీద చాలా ప్రభావం చూపింది.తన బద్ధకమే తన ఉద్యోగం ఊడగొట్టిందని భావించి, ఆనాటి నుంచీ మనసుకు ఎదురుతిరిగి బద్దకాన్ని జయించి స్వయంప్రేరణ కలిగించుకుని అనేక అద్భుతాలు చేశాడు.సైకాలజీ రంగంలో ’ప్రేరణ’ గురించి అనేక ప్రయోగాలు నిర్వహించిన మేథావులెందరో వున్నారు. ప్రతి జీవిలోనూ, తనను తాను ప్రేరణ కలిగించుకునే శక్తి వుందనీ, దాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవలసిన బాధ్యత వుందనీ తెలిపారు. ఒక సైకాలజిస్టు ఒక చింపాంజీతో చేసిన ప్రయోగం అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. అతను ఒక చింపాంజీని గదిలో రోజంతా ఆహారం పెట్టకుండా సాయంకాలం ఆ గదిలో పైనుంచి మూడు అరటిపళ్ళు వేలాడదీశాడు. ఆ చింపాంజీ ఆ పళ్లు అందుకోవాలని శతవిధాల ప్రయత్నించి, చివరికి, అలిసిపోయి పడుకుంది. బద్ధకంతో చాలాసేపు అలాగే వుండిపోయింది.కొంత సేపటికి ఏమనుకుందో ఏమో, ఆ గదిలో పడివున్న ఒక ప్యాకేజీ డబ్బాలను తెచ్చి, ఒకదాని మీద ఒకటి పేర్చి, చివరికి ఆ పళ్లు అందుకుని అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది.జంతువులు కూడా ఇలా స్వయంప్రేరణ కలిగించుకుని అనుకున్నవాటిని సాధిస్తూంటే, నేటి యువతరంలో అధికశాతం ఇంకా తల్లిదండ్రుల మీద ఆధారపడటం, తమకు తల్లిదండ్రులు అవసరమైనవి సమకూర్చలేదని సాధిస్తూ, తమ గమ్యాన్ని చేరుకోలేకపోతున్నారు. ఈ సత్యాన్ని యువత గుర్తించి మేలుకోవలసిన సమయం ఆసన్నమైంది. చివరలో చితించి లాభం లేదు.!

కౌన్సిలింగ్

2009-04-09T23:41:00.000+05:30

నాకు పిచ్చిపడుతుందని చాలా భయంగా వుందండీ, అంటూ భయం భయంగా చెప్తూ కూర్చుంది ఒక నిండు గర్భిణి.

మీకా భయం అక్కర్లేదు, మీకు పిచ్చిపట్టకుండా చేస్తాను, ఐనా ఇంత ఆరోగ్యంగా ఉన్న మీకు పిచ్చి ఎందుకు పడుతుంది, అని అడిగాను
ఏమో నాకే తెలీదు. గారంటీగా పిచ్చిపడుతుందనే నమ్మకం ఉంది. బట్టలు చింపేసుకుని జుట్టు విరబోసుకుని పరుగులు పెడతానేమో అని కంగారుగా ఉంది..అంది దాదాపు ఏడుస్తూ...

ఏం పరవాలేదని ధైర్యం చెప్పి, మెల్లగా మాటల్లోకి దించి, వివరాలన్నీ కూపీ లాగాను. ఏ రకమైన మానసిక సమస్యకైనా కారణం ఉండి తీరుతుంది. అది బాల్య దశ అనుభవాలు గుర్తొచ్చి కావచ్చు, పరిసరాల ప్రభావం పక్కవారి ప్రవర్తనలు కావచు, పెరిగిన వాతావరణాన్ని బట్టి కొందరు ఎటువంటి సమస్యనైనా తేలికగా తీసుకుని పరిష్కరించుకుంటారు. కొందరు సమస్యను తలుచుకుని కుమిలిపోతారు. మరికొందరు సమస్యను
మరింత జటిలం చేసుకుని మానసిక ఆందోళనకు లోనవుతారు. ఈమె పరిస్థితిలో సరిగ్గా అదే జరిగింద్.

రెండు రోజుల క్రితం మధ్యాహ్నం భోజనం చేసి రిలాక్స్ అవుదామని వీధి వరండాలో కూర్చుందట. ఆ సమయంలో రోడ్డు మీద ఒక పిచ్చి పట్టిన అమ్మాయి అరుస్తూంటే అటు చూసింది. ఆమె నిండు గర్భిణీ, ఒక రిక్షావాల ఆమెతో అసభ్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు. ఆమె అరుపులు ఎవరికీ వినబడలేదు. పైగా మధ్యాహ్నం రోడ్డుపై జనసంచారం కూడా అట్టే లేదు. ఆ దృస్యం చూసిన తరువాత హఠాత్తుగా ఆమె మనసులో ఒక భయం మెదిలింది. నాకు కూడా పిచ్చిపడితే నన్ను కూడా మా ఇట్లో వారు కూడా ఇలా చేస్తారేమో ననే చిన్న ఆందోళన ప్రారంభమై, గంట తిరిగేలోగా, తీవ్రస్థాయికి చేరింది..దానికి కారణం కూడా లేకపోలేదు. తన తల్లిదండ్రులకి, అత్తమామలకి మాటా మాటా వచ్చి కాంపుకి కూడా పుట్టింటికి పంపడానికి నిరాకరించింది అత్త, మిగిలిన వారు సూటి పోటి మాటలతో యధాశక్తి వేధించారు. అటువంటి అభద్రతా భావనలో ఉన్న ఆమెకు ఇటువంటి ఆలోచన రావడం సహజమే.

భర్త భయపడి గైనకాలగిస్టు వద్దకు తీసుకెళ్ళాడు. ఆమె పరీక్ష చేసి, ఈ సమయంలో ట్రాంక్విలైజర్స్ ఇవ్వడం మంచిది కాదు. సైకాలజిస్టుకి చూపించండి...సైకియాట్రిస్టు కాదు అని చెప్తే నాదగ్గరకి వచ్చారు.

ఓకే నీకు పిచ్చిపట్టకుండా చేస్తాను ఈ కాగితం మీద నేను చెప్పినట్టు వ్రాయి..అని పెన్ను కూడా ఇచ్చి డిక్టేట్ చేసాను.

'నాకు పిచ్చి పట్టదు ' ఎందుకంటే మా అమ్మా నాన్నలకు పిచ్చిలేదు, మా ఇంట్లో ఎవరికీ పిచ్చిలేదు నేను చూసిన పిచ్చి అమ్మాయికి చిన్నప్పటినుంచి పిచ్చి ఉంది, వాళ్ళ అమ్మ నాన్నలు పిచ్చివాళ్ళు, కాబట్టి ఆ అమ్మాయికి పిచ్చి వచ్చింది.
ఈ విధంగా మూడు సార్లు వ్రాయమన్నాను. మరి నా ట్రీట్ మెంటో అంది భయంగా ..

తప్పకుండా చేస్తాను, ముందు ఇది వ్రాయండి అన్నాను.

అర్ధాంగీకారంతోనే ఐదు సార్లు వ్రాసింది, ఓకే ట్రీట్ మెంట్ మొదలెట్టండి అంది..

అప్ప్పుడే ఎక్కడా ఈ విధంగా రోజుకీఇదు సార్లు చొప్పున ఐదు రోజులు వ్రాయాలి అప్పుడు గంటలో ట్రీట్ మెంట్ పూర్తవుతుంది! అన్నాను..

అబ్బా ఐదు రోజులే అంది..అసహనంగా.

తప్పదు! అని చెప్పి , ఇద్దరినీ పంపించివేసాను. ఆమె రెండు రోజులు బాగానే రాసిందని భర్త ఫోన్ చేసి చెప్పాడు. మూడో రోజు మాత్రం చికాకుగా..అసలు సైకాలజిస్టులకు వేపకాయంత వెర్రి ఉంటుందేమో....ఇలాంటి పిచ్చి రాతలు రాయమంటారు: అని విసుక్కుంటూ రాసిందట. నాలుగో రోజు మాత్రం భర్త గారిని ..నాకు ససేమిరా రాయాలని లేదు..ఒక సారి ఆయన్ని కలుద్దాం తీసుకెల్లండి..అంటే తీసుకొచ్చాడు.

ఏవమ్మా రాశావా? గంభీరంగా అడిగాను.
రాయలేదు అంతకన్నా గంభీరంగా చెప్పింది..
ఏం ఎందుకు..రాయలేదు..హెచ్చు స్వరం తోనే అడిగాను..

దాంతో ఆమెకు చర్రూన కోపం వచ్చి మీకేమైనా పిచ్చా..ఈ రాతలేంటి.అర్ధం లేని రాతలు..నాకేమీ పిచ్చి లేదు..మా అమ్మానాన్నలకు పిచ్చిలేదు అంటూ పిచ్చి పిచ్చి వన్నీ డిక్టేట్ చేసారు. అవి రాస్తుంటే నిజంగానే పిచ్చిపడుతోంది. అంది ఊగిపోతూ,..

అంటే మీకు పిచ్చిలేదే గట్టిగానే అడిగాను..

లేదు..లేదు..లేదు ...మీకే పిచ్చీ ఉందేమో అంది కోపంగా..
ఐతే మీకు పిచ్చి పట్టదా..

ఖచ్చితంగా పట్టదు..కాంఫిడెంట్ గా చెప్పింది..
వెరీ గుడ్ ..మీ ట్రీట్ మెంట్ అయిపోయింది ఫీజ్ ఇచ్చేయండి అన్నాను నవ్వుతూ...

ఆ ! అని ఇద్దరూ నోరు తెరిచారు. ఆ తర్వాత గట్టిగా నవ్వారు, సంతోషంగా వెళ్ళారు. వారం రోజులకు బంగారంలాంటి బిడ్డకు జన్మనిచ్చింది..

ఈ రకమైన కౌన్సిలింగ్ ని "రీ ఇంఫోర్స్డ్ సజెషన్" అంటారు పదే పదే అనుకూల సజెషన్ లు అనుకుంటే అన్ని సక్రమంగా అవుతాయి..పైగా ఆమె మొదటి సారి వచ్చినప్పుడు ఆమెకు సజెషన్ లు ఇచ్చి గుర్తించలేని ట్రాన్స్ లోకి పంపడం కూడా జరిగింది..నెగిటివ్ ఆలోచనలను పాజిటివ్ గా చెయ్యడమే ఇందులోని ప్రక్రియ...

అందమైన సంసారానికి ఆరు సూత్రాలు

2009-03-28T19:16:00.000+05:30

పట్టాభిరామాయణం

అందమైన సంసారానికి ఆరు సూత్రాలు

మనిషి అన్నాక మనసు ఉంటుంది అంటారు పెద్దలు. మానసిక సమస్యలు సరే సరి. భార్యాభర్తల మధ్య, అత్తా కోడళ్ల మధ్య, మామా అల్లుళ్ళ మధ్య కుటుంబ సభ్యుల మధ్య మాట పట్టింపులు, మూతివిరుపులు, మౌన వ్రతాలు వచినప్పుడు వారు వీలైనంత త్వరగా సంస్యను పరిష్కరించుకోవాలని ప్రఖ్యాత సైకియాట్రిస్టు, హిప్నోథెరపిస్టు డాక్టర్ ఎరిక్ ఎరిక్సన్ అంటారు..మనం ఎంతకాలం జెవిస్తామో తెలియదు. వచ్చే జన్మ ఉందో లేదో నమ్మకం లేదు. అందుకే ఈ జన్మలో ప్రతి నిమిషాన్ని ప్రశాంతంగా గడపగలిగిన వారు అదృష్టవంతులు. చీటికి మాటికి పోట్లాడుకుంటూ మనశ్శాంతి పోగొట్టుకుని మాట్లాడుకోవడం మానేసి మానసిక సమస్యలు తెచుకుంటున్నార్. దానివలన కోపం ఉద్రేకం, ఉద్వేగం అధికమౌతున్నాయి. తద్వారా కనీసం 40 రకాల శారీరక వ్యాధులను ఎర్ర తివాచీ పరచి ఆహ్వానించటం జరుగుతోంది. ముఖ్యంగా మానసిక ఒత్తిడి, ఎసిడిటి, ఇరిటౌలు బవెల్ సిండ్రోం,, ఆందోళన, చివరకి బ్లడ్ప్రెషర్ పెంచుకుంటున్నారు. ఇటువంటివారి కొరకు డాక్టర్ ఎరిక్సన్ ఆరు బంగారు సూత్రాలు సూచించారు.

డాక్టర్ ఎరిక్సన్ సూచించిన ఆరు బంగారు సూత్రాలు పాటించిన వరు మానవ సంబంధాలను మెరుగు పరుచుకోవడంతో పాటు, అందరూ అభిమానించేలా, ఆదరించేలా, అనుసరించేల, ఆదర్శంగా తీసుకునేలా మారారు. ఈ సూత్రాలను పాటించి విడాకుల ప్రయత్నాలువిరమించిన వారు ప్రపంచంలో చాలా మంది ఉన్నారని తెలిస్తే ఆశ్చర్యం కలగక మానదు. ఐతే అది అక్షరాలా నిజం. భార్యా భర్తలే కాదు..మామని ద్వేషించే అల్లుళ్ళు, అత్తను అసహ్యించుకునే కొడళ్ళు కూడా మారి, తమ జీవితాను నందనవనం చేసుకున్నారు. నోటి కొచ్చినట్ట్లు మాట్లాడటం మానేసి పదాలను పొదుపుగా వాడి ప్రశాంతంగా ఉంటున్నారు.

ప్రతి వ్యక్తికి ఒక ప్రత్యేకమైన మూర్తిమత్వం ఉంటుంది. దానినెవ్ ersonality అంటారు. వయసుని బట్టి కొన్ని మార్పులు తీసుకురావలసిన బాధ్యత ఆ వ్యక్తి పై ఉటుంది. బాల్యం, కౌమారం, యవ్వనం, మధ్యవయసు, వృద్ధాప్యపు స్థితులలో పరిస్థితిని బట్టి మారాలి. గ్రీకు భాషలో persona అంటే ముసుగు అని అర్ధం. అంటే మనం అవసరాన్ని బట్టి తప్పనిసరిగా అవసరమైన ఉసుగు ధరించడం శ్రేయస్కరం అంటారు డాక్టర్ ఎరిక్సన్. ఉదాహరణకి ఒక సంగీత కేఅరీకి వెళ్ళారనుకోండి. గాయనికి అనుభవం లేదు . ప్రచారం మాత్రం బాగా ఉంది. కచేరీ మీకు నచ్చలేదనుకుందాం.కార్యక్రమం అనంతరం ఆవిడ వచ్చి నా కచేరీ ఎలా ఉండండీ అని అడిగితే వెంటనే ఒక నవ్వు ముసుగు తగిలించుకుని చాలా బాగుంది కంగ్రాట్యులేషన్స్ అని అక్కడ నుంచి జారుకోవడం తప్ప చీ చీ అసలు ఇది సంగీతమా? ఇలాంటి వాళ్ళు నలుగురుంటే ఈ కళ అంతరించిపోతుంది. అన్నారనుకోండి. వేరే చెప్పేదేముంది.? ఆవిడ పెట్టవలసిన నాలుగు శాపనార్ధాలు పెట్టి, తరువాత 210 మందికి మీగురించి చెడుగా చెప్తుంది. వాళ్ళూ తలో 175 మందికి చెప్పరని ఆరంటీ ఏమిటీ? ఇంతమంది దగ్గర కళాద్రోహి అసూయపరుడు అనే ఇరుదులు పొందడం కన్నా ఆనాడే మీ సంగీతం బాగుంది అని మీలో మీరే కుమిలిపోతూ అని ఉంటే ఇంత ఇబ్బంది ఉండదు కదా! ముక్కుకు సూటిగా ఉండడం మంచిదే కానీ, అన్ని విషయాలలో పనికి రాదు. కొన్ని సందర్భాలలో నొపింపక తా నొవ్వక తప్పించుకు తిరుగువాడు ధన్యుడు సుమతీ అనేది బెస్ట్ పాలసీ.

ఇకపోతే సైకాలజీ రంగంలో సంచలనం సృష్టించిన ఆరు సూత్రాలను పరిశీలిద్దాం . ఈ ఆరు సూత్రాలలో అన్ని మత గ్రంధాలలో నొక్కి చెప్పిన మంచి మార్గ్గలు ఉన్నాయి. ఐతే ఆచరించినపుడే అందులోని ఆనందం అనుభవించగలుగుతాము.

1.సారీ
2.థాంక్యూ
3.విల్ యు ప్లీజ్
4. వాట్ ఈజ్ యువర్ ఒపీనియన్
5. యు డిడ్ అ ఘ్రేట్ జాబ్
6. ఐ ఎడ్మిట్ ఐ మేడ్ అ మిస్టేక్

ఈ ఆరు సూత్రాలలోని విశేషమేమిటంటే మొదటి సూత్రంలో ఒకటే పదం రెండవదాంట్లో రెండు అదాలు..ఇలా ఆరవ సూత్రంలో ఆరు పదాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆర్ సూత్రాలను పాటించిన వారికి జీవితన్లో తిరుగులేదు అని గంట బజాయించి ఎరిక్సన్ చెప్పినప్పుడు మొదట్లో అందరూ పరిహాసం చేశారు కానీ, చివరకూది మంతొరపదేశంగా మారింది.

'సారీ ' అనే మాటను అనట వలన ఎన్ని కలహాలను అరికట్టవచ్చో అనుభవం మీదనే అవగతమవుతుంది. ఇకపోతే థాంక్యూ అనే రెండవ సూత్రాన్ని అక్షరాలా అల్లగే ఉపయోగించనవసరం లేదు. ఎదుటివారి సహాయాన్ని అందుకున్నాట్లుగా కృతజ్ఞత ను కళ్ళలో చూపగలిగినా చాలు. ఉదాహరణకు మీ ఇంట్లో వార్ మెకు కాఫీ కలిపి తెచ్చారనుకోండి. మీలో ఎంతమంది ఆ కప్పును చేతిలోకి తీసుకుని థాంక్స్ అంటారు? నాకు తెలిసినంతమటుకు 25శాతం కన్నా ఎక్కువ మంది ఉండరు. కాఫీ తీసుకువస్తే అక్కడ పెట్టు అనో సరేలే అనో అనేవారు ఎక్కువగా ఉంటారు. వారు ఎంతో ప్రేమతో కలిపి తెచ్చినది చేతో కూడా అందుకోలేని మహానుభావులు ఈ నాటి నుండి పద్ధతి మార్చుకోవాలి. అలాగే భర్త లేదా తండ్రి ఇంటికి ఏదైనా వస్తువు తెచ్చినా, ఒక పని చేసినా ఆ పని చేసినందుకు ఇంట్లో స్త్రీ సంతోషంగా అభినందించ్చాలి తప్ప ఆ చాల్లే బడాయి అని తప్పించుకోక్కోడదు డాక్టర్ ఎరిక్సన్.

ఇక మూడవది విల్ యు ప్లేజ్ అంతే దయచేసి నూ చేస్తావా ? మీకు టీ కాఫీలు కావాల్సినప్పుడు మర్యాదగా ఇలా అడిగినప్పుడు ఎంత కోపం లో ఉన్నవరైనా తప్పక ఇస్తారు. అలా కాకుండా ఏయ్ కావీ అంటేఅ పాలు లేవు! అనే సమాధానం రావచ్చు. కావాలాని పాలు పారబోయవచ్చు. అందువలన మర్యాదగా అదగడం మంచీని సైకాలజిస్టుల సలహా. ఇది కేవలం భార్యా భర్తలే కాదు..అత్తలూ, మామలూ, మొండి పిల్లలు కూడా ఆ వైఖరి మానేయడం మంచిది.

వాట్ ఈజ్ యువర్ ఒపీనియన్ అనే నాల్గవ సూత్రాన్ని మనం తెలుగులో నాలుగు పదాలూఅ దీనిపై నీ అభిప్రాయం ఏంటి ? అనుకుందాం. కుటుంబంలో ఎటువంటి నిర్ణయం తీసుకోవలసి వచ్చినా కుటుంబ పెద్ద ఇతరులను కూఆ సమ్రదించడం శ్రేయస్కరం. ఒక వస్తువు కొనాలన్నా, ఇల్లల స్కూలు మారాలన్నా, వ్యాపారంలో చేసే మార్పులు చేర్పుల ఉరించి భార్యతో సంప్రదించడం మంచీంటారు సైకాలజిస్టులు . దానికి వారెలాగూ మీ ఇష్టం అనొచ్చు. లేదా ఇంకా మంచి సూచనలు చేయవచ్చు. ఇలా వారిని సంప్రదించకుండా చేసిన పని. ఒక వేళ విఫలమైతే వారి సానుభూతి లభించదు. పైగా మీ ఖర్మ అని మనసులో అనుకుంటారు. పైకి మాత్రం సానుభూతి చూపించినట్లు నటిస్తారు.

ఐదవ సూత్రం యు డిడ్ అ గూడ్ జాబ్ అంటే నువ్వు ఒక మంచి పని చేశావు. ఇది అద్బుతమైన సన్మోహన మంత్రం లాంటిది. ఎదుటివారు చేసిన పనిని అభినందించడం ఒక అందమైన ఆచారం. దాని వలన ఎదుటివారు ఇంకా బాగా పని చేయవచ్చు. తమ పనిని గుర్తించినందుకు తృప్తిపడి మరింత ఉత్సాహంగా చురుకుగా ఉండవచ్చు. ఉదాహరణకి ఇంట్లో వండిన కూర బాగుందనుకోండి. గుట్టు చప్పుడు కాకుండా గుటుక్కు మనిపించకుండా కూర బాగుంది అంటే మంచిది. ఈ రోజు కూర చాలా బాగుంది వెరీ గుడ్ అంటే ఇంకా మంచిది. ఈ రోజు కూర మార్వలెస్ ..మళ్ళీ ఎప్పుడు చేస్తావ్ అంటే అది తిరుగులేని బానం (ఐతే వారం రోజులూ అదే కూర చేసే ప్రమాదం ఉంది సుమా). నిజం చెప్పాలంటే నా సలహా ఏమిటంటే కూర బాగున్న రోజుకన్నా బాగాలేని రోజున మెచ్చుకుంటే మంచీ. ఐతే అది బ్యంగ్యంగా అన్నట్లుగా ఉంటే కొంప మునుగుతుంది. దేనికైనా కొంత ప్రాక్టీసు తప్పదు. నా ఉదేశ్యమల్లా ఒకటే - భార్యా భర్తల మధ్య పొరపొచ్చాలు ఉండకూడదు, ఇద్దరూ బద్ధ శతృవుల్లా ప్రవర్తించడం వలన అనక సంస్యలు తలెత్తుతాయి.

ఇక చివరి సూత్రం ఐ ఎడ్మిట్ ఐ మేడ్ ఎ మిస్టేక్ ..అంటే నిజమే నేను చేసినది పొరపాటే..అది ఒప్పుకుంటున్నాను. అని ఆరుపదాల్లో అనుకోవచ్చు. ఈ ఆఖరి సూత్రం ఆచరణలో పెట్టగలిగినవారు నిజంగా అదృష్టవంతులు. అలా ఆచరించినవారికి విడాకుల ఆలోచనలు, మనస్ఫర్ధలు ఉండవు. భార్యాభర్తల్లో ఎవరు తప్పు చేసి విడిపోయే ప్రమాదం సంభవించినప్పుడు ఇలా అంటం మచిది. అలాగే చీటికి మాటికి అలిగే అత్తగారితో కూడా కోడలు ఇలా అంటే ఆవిడ అదిరిపోతుంది. ఆపైన కోడలి అడుగులకి మడుగులొత్తుతుంది. అందుకే కోడళ్ళుకొంచెం మొండి వైఖరి విడిచి అత్తను కాకా పట్టి తీరాలి. దానివలన భర్త సంతోషిస్తాడు. ఆడపడుచు ఆటలు సాగవు. కుటుమం సజావుగా సాగుతుంది. ఎరిక్సన్ ఈ ఆరవ స్స్త్రం గురించి చెప్తూ ఇది అన్ని సందర్భాలఓ ఉపయోగించనవసరం లేదు. మన్మ్ ఎవరితో కలిసి జీవించాలని అనుకుంటున్నామో, ఎవరితో కలిసి పని చెయ్యాలనుకుంటున్నామో వారితో మాత్రమే అంటే చాలు అంటాడు..

ఉగాది పచ్చడిలో ఆరు రుచులుంటాయి ...అలానే మనజీవితంలో ఈ ఆరు సూత్రాలు (దారాలతో)పాటిస్తే సంసారం లో రోజూ ఉగాదే...రోజూ ఆనందమే...ఉగాది శుభాకాంక్షలతో మీ పట్టభిరాం

హెచ్చరిక :

ఆరు బంగారు సూత్రాలు ఒకే సారి ఇంట్లో ప్రయోగించకండి వాళ్ళు పెద్ద షాక్ కి గురి కావచ్చు . ఒక్కో బాణం నెమ్మది నెమ్మది గా ప్రయోగించండి..

intro:

అటు మేజిక్ రంగంలో..ఇటు సైకాలజీ రంగంలో ఎవరికీ అందనంత ఎత్తులో ఉన్నా నలుగురితో అందరివాడుగా ఉంటూ ఎంతో మందికి వారి జీవిత గమ్యం వైపుకు నడిపించే డాక్టర్ బీ వీ పట్టాభిరాం గురించి పరిచయం చెయ్యడమంటే సూర్యుడి మీద టార్చి లైటు వేసి చూపించడం లాంటి పని..ఆయన నాకు తెలుసు..నేనూ ఆయనకి తెలుసు అని చెప్పుకోవడానికి గర్వంగా ఉంటుంది...శ్రీ పట్టాభిరాం గారి రచనలు ఇక ప్రతీ సంచికలో..
ఈ మెయిల్ : bvpattabhiram@hotmail.com

2007-08-07T11:06:00.000+05:30

dear friends

visit my official website www.ghazalsrinivas.com

you can also watch my Telugu ghazals video in Youtube in Telugu ghazal or Ghazal srinivas areas and also in my website www.ghazalsrinivas.com

please post your valuable comments so that it will inspire me to creat more stuff for my beloved fans across the globe

Iravai vasathala ghazal gaana gamanam

2007-08-07T07:29:00.000+05:30

dear friends

I take this oppurtunity to show some of my experiences in singing ghazals and also few glimpses of my community service progms.

I also wants post some new telugu ghazals, videos, and good poetry and press coverage

It will be updated everyday

wish me all the best and bless me